Gezagsdragers de publieke zaak op zoek naar haar verdedigers

Bespaart u zich de aanschaf van dit boek. De inhoud is flinterdun. Op de diagnose van de gezagsproblemen is niet zoveel aan te merken maar de conclusie en de aanbevelingen zijn mijns inziens onjuist. Gezagsdragers die een verhaal hebben, daarin geloven en daarvoor staan, prachtige adviezen allemaal maar zolang de gezagsonderworpenen aan de ene kant gezag, regels, straffen en discipline willen maar aan de andere kant geïrriteerd en minachtend reageren als dat gezag op hén uitgeoefend wordt, zal de gedragscrisis blijven voortetteren. De gezagscrisis is in wezen een kwestie van te ver doorgedreven individualisme. Voor deze eveneens flinterdunne mening wil ik van u, lezer dezes, graag 24,50 incasseren...

Gezagsdragers is een boek dat de lezer ervan een spiegel voorhoudt. Echter, de lezer zal zich daartoe uiteraard ook moeten hebben ingesteld. De beschrijving van de vorige recensent TeEm klopt precies. Hij heeft zich blijkbaar niet ingesteld op het spiegeleffect van het boek. Hulp- en dienstverleners werken in een sfeer van intolerantie, terwijl de politiek en de samenleving anderzijds juist pretenderen het toleranste volk ter wereld te zijn. Gezag en autoriteit zijn slechts begrippen, waar het op aan komt is juist het individu. Ieder mens die zich niet volledig kan, wil of durft open te stellen voor gezag en autoriteit, zal er een probleem mee hebben, de een wat minder als de ander, maar er zullen zich altijd conflicten voordoen. Tenzij de individuele mens de confrontatie met zichzelf kan, wil en durft aan te gaan. Leraren, politiemensen, politici, schrijvers en zelfs criminelen zijn individuele mensen. En ja, TeEm is er ook een, gegarandeerd. Ik zou derhalve het boek juist van harte aanbevelen, opdat mensen die het lezen zich bewust gaan worden van zichzelf. Maar dan moet de inhoud ervan wel gezien worden als een spiegel, waarin men kijkt en zich hopelijk herkent.