Handboek voor natuurwandelingen

In het Handboek voor natuurwandelingen neemt Koos Dijksterhuis je mee uit wandelen in 12 verschillende natuurgebieden. Alvorens de eerste stappen te zetten, geeft hij tips om meer uit een wandeling te halen. De tips lopen uiteen van uitrusting tot het leren opmerkzaam te zijn tijdens het lopen. Daarna vertelt hij per gebied wat je er zoal kunt verwachten wat flora en fauna betreft. Het Handboek voor natuurwandelingen is niet echt geschikt voor een beginnend wandelaar. Er komen zoveel soorten gewassen, dieren en paddestoelen in voor met maar een summiere beschrijving, dat je eigenlijk nog steeds niet het idee hebt dat je deze zou herkennen. Maar het zet wel aan op internet te zoeken of er een geïllustreerde natuurgids op na te slaan. De toon in het boek is luchtig, enthousiast en op sommige momenten zelfs grappig. Daarnaast legt hij op een eenvoudige wijze uit hoe de natuur werkt en uit hij regelmatig kritiek op het natuurbehoud in Nederland. Zoals hij het brengt is het allemaal zo simpel en natuurlijk. Wat het boek vooral veroorzaakt, is de zin om te gaan wandelen en om goed voorbereid op weg te gaan.

In 12 hoofdstukken verdeeld in Strand en duin , Bos ,Hei ,Beekdalen ,Weiland , Plassen , Stad ,Heuvelland, Moeras , Akkerland, Rivier , en Kwelder neemt Koos Dijksterhuis je mee op een wandeling in de natuur Planten, paddenstoelen, dieren... Sommige soorten zijn bijna altijd en overal te vinden, maar in elk landschap zijn ook soorten te vinden die in andere landschappen niet of weinig voorkomen Hij beschrijft waar hij loopt,wat hij ziet. Het is geen droge opsomming van feiten,maar het leest echt als een leesboek Als je de laatste pagina omslaat heb je veel geleerd over de rijkdom aan vogels, planten, dieren en landschappen die in ons land voorkomen ik wandel graag in de natuur,en ben erg enthousiast over dit boek,maar zelfs als je dit nooit doen is dit een mooi boek en ik denk dat je na het lezen toch enthousiast geworden bent op wel eens in de natuur te gaan wandelen. De natuur kan uitstekend zonder mensen, maar wij mensen zouden doodgaan zonder natuur, schrijft Dijksterhuis in de inleiding,en daar ben ik het helemaal mee eens.

In Handboek voor natuurwandelingen neemt Koos Dijksterhuis de lezer mee op twaalf wandelingen die hij door Nederland maakt. Elke wandeling begint met een getekend kaartje en beschrijft een bepaald soort wandelgebied, waaronder strand en duin, bos, heuvelland en rivier. Aan het einde van de wandeling staat het aantal stappen en gelopen kilometers vermeld. Het boek eindigt met een register. De achterflap prijst dit boek aan als “het ideale natuurboek voor iedereen die graag meer wil waarnemen tijdens het wandelen, maar niet goed weet waar te beginnen”. Dit weet het boek helaas niet helemaal waar te maken. Allereerst de gewandelde routes. Deze zijn globaal op getekende kaartjes aangegeven, maar een duidelijk startpunt en eindpunt is er niet en exacte routebeschrijvingen zijn er al helemaal niet. Dijksterhuis geeft in de inleiding aan dat dit een bewuste keuze is geweest, omdat hij niemand het genoegen om van de geplande route af te wijken wil onthouden. Helaas houdt dit in dat de lezer zelf een route zal moeten plannen en dan maar moet hopen in het juiste gebied te zijn om de genoemde flora en fauna tegen te komen. Er worden veel planten en dieren genoemd in dit boek. Alhoewel er over het algemeen een uiterlijke beschrijving volgt, zal de beginnende wandelaar toch echt internet moeten raadplegen om de beschreven planten en dieren te kunnen herkennen. Afbeeldingen ontbreken in dit boek, maar zouden geen overbodige luxe zijn geweest. Hoe de lezer de genoemde planten en dieren zelf zou kunnen vinden en herkennen, wordt nergens beschreven. Wel volgen er veel weetjes. Interessant, maar waarschijnlijk vooral leuk voor de insiders. Dat wil niet zeggen dat Handboek voor natuurwandelingen een slecht boek is, het is alleen geen handboek. Dijksterhuis weet zijn wandelingen met veel enthousiasme te vertellen en heeft bij zijn waarnemingen altijd wel wat feitjes paraat. Door de ik-vorm van het verhaal is het net alsof de lezer met hem mee wandelt. Dijksterhuis doet verslag van alles wat hij ziet en hoort, maar benoemt ook de weersomstandigheden, mensen die hij tegenkomt en het krijgen van blaren. Hierdoor doet dit boek meer aan als een dagboek. De beginnende wandelaar kan waarschijnlijk beter een ander handboek zoeken. Handboek voor natuurwandelingen is een inspirerend dagboek dat motiveert om zelf eens te gaan wandelen, maar de lezer die niet weet hoe dit aan te pakken, weet dat na het lezen van dit boek nog steeds niet.

Wat een heerlijk boek is 'Handboek voor natuurwandelingen' van (de bekende Trouw-columnist) Koos Dijksterhuis! In twaalf hoofdstukken beschrijft hij zijn wandelingen door de twaalf soorten landschappen die in Nederland voorkomen. O.a. duinen, stranden, heiden, bossen, akkers, heuvels, kwelders en moeras. Zijn enthousiasme, verwondering en liefde voor de natuur spatten van de pagina's. Eigenlijk is dit boek een "handboek in genieten van de natuur", omdat het je bewust maakt van al het moois dat er leeft. Het is een echt leesboek, vol schitterende beschrijvingen en observaties. Als je de laatste pagina omslaat heb je veel geleerd over de rijkdom aan vogels, planten, dieren en landschappen die in ons land voorkomt. Van de zwarte specht tot wielewaal, van bosmuis en krentenboompje tot purperreiger. De natuur kan uitstekend zonder mensen, maar wij mensen zouden doodgaan zonder natuur, schrijft Dijksterhuis in de inleiding. De natuur verdient respect. En zo is het maar net. Respect én liefde: na dit boek wandel ik vanaf nu anders door de natuur.

Handboek voor Natuurwandelingen. Deze titel dekt de lading natuurlijk al en laat weinig aan de verbeelding over. Koos Dijksterhuis neemt de lezer mee door twaalf verschillende Nederlandse landschappen. Dit is een greep uit de landschappen die Nederland te bieden heeft én per landschap beschrijft Dijksterhuis ook maar één gebied. ‘In mijn gebiedskeuze heb ik me enorm ingehouden.’ schrijft hij dan ook in zijn inleiding. ‘Ik streef ook geen volledigheid na, maar variatie.’ Koos Dijksterhuis combineert schrijven met zijn liefde voor natuur. Hij studeerde Biologie en Sociologie in Groningen. Hij schrijft een dagelijkse column over natuur in het dagblad Trouw, en hij is columnist van Bionieuws en Vroege vogels. Naast boeken en columns schrijft Dijksterhuis ook korte verhalen en gedichten. Elk hoofdstuk begint met een zelfgetekend kaartje van het beschreven gebied en de uitgestippelde wandelroute, en eindigt met de vermelding van hoeveel kilometer en hoeveel stappen Dijksterhuis heeft afgelegd op deze route. Van ‘Strand en duin’ tot ‘Kwelder’ worden de natuur, de dieren, en de planten uitvoerig beschreven. De weetjes over de fauna en flora van de verschillende gebieden, evenals de geschiedenis van het landschap en zijn inwoners, vliegen je als het ware om de oren! Je valt van de ene verbazing in de andere. Dieren waar je nog nooit van hebt gehoord (misschien ten onrechte), planten waarvan de namen zodanig op je verbeelding inspelen dat je ze móet opzoeken op internet, gebieden die prachtig beschreven worden zodat je bijna in de auto stapt om er meteen heen te rijden. Dijksterhuis weet de lezer te boeien. Hij neemt je mee, stap voor stap, als een ouder die een kind vasthoudt aan de hand, om Nederland (opnieuw) te ontdekken. De schrijfstijl is vlot en het boek is, ondanks de vele natuurtermen en dier- en plantennamen die je misschien niet kent, makkelijk leesbaar. Je wordt nieuwsgierig. Je wil er zelf heen. Je verruimt je wereld door dit boek. Dit is genieten met en van de natuur in optima forma!