Ik ben vrij

Dit boek zou verplicht moeten worden op de boekenlijst in het voortgezet onderwijs. Of je het eens bent met Gül of niet, het boek zet aan tot beschouwing, vraagtekens en discussie. Want Gül belicht beide zijden van de situatie. Zij het op haar manier, en met de nodige kleur, maar wel zo dat je ook de andere kant kunt inzien. En het gaat ook over zoveel meer dan de Islam, er zitten zoveel meer lagen in het boek. Grote bonus: het leest veel beter dan haar eerste boek. Daar kwam ik met moeite doorheen door het onnodig omvloerste taalgebruik. Dit boek heeft dat totaal niet meer. Ik had het in een dag uit.

Vergeleken met "Ik ga leven" slaat dit boek een stemmiger toon aan. Mevrouw Gül heeft zeer veel over zich heen gekregen sinds haar vorige boek en dat valt duidelijk op te maken uit dit werk. De spitsvondigheid en creatieve woordspelingen zijn minder rijkelijk bedeeld over de bladzijden. Ze schrijft zeer eerlijk en openhartig en neemt je mee in haar wereld vol vertwijfeling en angst waarmee ze duidelijk aangeeft dat succes niet altijd met geluk gepaardgaat. Integendeel. Toch heeft ze de moed bij elkaar geschraapt om dit werk aan de man te brengen. Doordat zij zich kwetsbaar opstelt en dat etaleert aan de lezers getuigt van haar ijzersterke wilskracht en overtuiging, en dat is zeer bewonderenswaardig. Voor de lezer die houdt van complexe persoonlijkheidsschetsen à la Dostojewski is dit werk een must.

De schrijfster heeft een vervolg geschreven op haar vorige boek. Waar die vol stond met moeilijke worden, is de schrijfstijl nu wezenlijk anders. Gül beschrijft in haar tweede boek de domheid van haar bedreigers, de aanhangers van de religie die zij heeft verlaten en de vele vragen en gedachten die zijn heeft na publicatie van haar vorige boek en of ze het tweede boek wel moet publiceren. Zeker de moeite waard als je het vorige boek hebt gelezen.

Jij bedankt dat je jouw leven met ons wilde delen Je ouders emigreerden naar Nederland een vrij land waar je mag wezen wie je graag wil zijn. Ik vraag mij altijd af waarom extreme orthodoxen moslims dat doen, en vervolgens zich niet aanpassen , en hun kinderen niet vrij laten om Nederland te leren kennen. Dan is het toch beter dat ze blijven in het land van herkomst Turkije . Fijn dat je er afstand van hebt genomen ( loslaten zou ik zeggen ) Ik wens je een hele fijne toekomst ,en dat je nog vele boeken mag schrijven. Groet , Fenny

Het is een indrukwekkend verhaal, ontzettend goed geschreven en respect dat alles wat ze mee heeft gemaakt dit zo op durft te schrijven, ondanks dat ze weet wat het voor haar zelf te weeg zou brengen.

Het eerste boek (literair kunstwerk) daarmee moet je dit boek niet vergelijken, het lijkt door twee verschillende mensen geschreven te zijn. En dat klopt natuurlijk ergens wel, Lale Gul is zeker door trials gegaan. Ik ben fan van Lale Gul, ze is een eerlijke heldin en we moeten goed voor haar zorgen en koesteren. Nederland én Marokkanen, vrouwen, mannen, we mogen allemaal trots zijn op deze sterke vrouw. Ze heeft haar verhaal geschreven, het voelt als een dagboek, en het voelt als heel snel geschreven. Je kan het boek niet goed wegleggen en wil het als lezer in één keer uitlezen. Ik hoop dat Lale meer boeken zal schrijven.