Komt een vrouw bij de dokter

Super boek

Erg aangrijpend waargebeurd verhaal. Zeer vlotte schrijfstijl.

het is herkenbaar en toch niet...

Ik lees niet zo heel graag boeken maar dit boek raad ik je echt wel aan als je iemand bent die durft. Wat ik hiermee bedoel is dat dit niet zomaar een normaal verhaal is die verteld word maar hier word de harde realiteit weergegeven met bruut taalgebruik weliswaar. Het verhaal gaat over een man en vrouw die getrouwd zijn maar die man gaat eigenlijk constant vreemd. Op een bepaald moment krijgen ze te horen dat zijn vrouw kanker heeft en dat verandert hun hele wereld. Het erge aan het verhaal is dat het vreemdgaan niet stopt ook al krijgt zijn vrouw kanker. Niet te begrijpen dus! Vanaf het moment dat haar dagen geteld zijn begint hij meer moeite te doen maar dat maakte me alleen nog meer boos als ik het las! Dit is ook wel een goed boek want het toont ook aan wat voor ziekte kanker wel is kan zijn. Voor mensen die zoiets hebben meegemaakt in hun leven is het ook nog is interessanter om te lezen. Als je het hele verhaal wilt kennen, koop het boek!

Het boek “Komt een vrouw bij de dokter” van de auteur Kluun, bevat voor mij een heel droevig, maar tegelijkertijd ook een heel mooi verhaal. Carmen heeft kanker. Dat is de hoofdzaak van het boek. Alles in het verhaal draait rond haar aftakeling, hoe zij slechter wordt en uiteindelijk ook sterft. Dit is zeer aangrijpend. De liefde tussen haar en haar man Stijn is onoverwinnelijk. Of niet? Ik vind van wel. Hij gaat meermaals vreemd, ook al beloofd hij Carmen om het nooit meer te doen. Een verslaving noemt ze het. Toch laat hij haar niet in de steek. Hij gaat als een van de weinige partners elke keer mee naar de chemotherapieën en daar is ook enige moed en liefde voor nodig. Als hij niet om haar was blijven geven, dan was hij ook niet mee geweest naar deze therapieën. Het is een teken van steun. Ook zij heeft hem enkele keren bedrogen, maar toch komen ze elke keer terug samen. Ook het feit dat hij over zijn affaires vertelt tegen zijn vrouw, is een vorm van respect. Ik heb het boek gelezen met een dubbel gevoel en dat maakt het voor mij zo speciaal. Het boos zijn op Stijn, omdat hij overspel pleegt, maar tevens ook het meeleven met de hoofdpersonages. Dit door de obstakels die zij moeten overbruggen.

De manier waarop Kluun beschrijft hoe pijnlijk het kan zijn om iemand te verliezen aan zo een verschrikkelijke ziekte is ongelofelijk. Het is een meeslepend verhaal over een gevoelig onderwerp. Kluun wisselt ontroering af met humor. Het ene moment ben je aan het huilen van medelijden, het andere moment ben je aan het lachen met de woordkeuze van de auteur. De schrijver is heel direct. Soms zou je zelfs kunnen zeggen dat hij iets te direct is. Wat ik heel storend vond zijn de kaders met extra uitleg. Hierdoor kon ik vaak niet goed doorlezen. Ze stonden in de weg en ze waren voor mij een groot minpunt. Voor mij persoonlijk waren er geen herkenbare delen aangezien ik zelf nog geen dierbare verloren heb, maar volgens mij kan het wel heel herkenbaar zijn voor iemand die een geliefde verloren heeft aan kanker. Het boek is nog lang nadat het uit was in mijn gedachten gebleven. Het was moeilijk om het verhaal van mij af te zetten. Het boek doet je nadenken over het leven en hoe snel alles soms kan gaan. Het is een heel mooi verhaal en ik raad iedereen aan om het te lezen.