Ik kan er nét niet bij

EBOOK
Tooltip
Ik kan er nét niet bij
Afbeelding 1 van 2
  • bol.com Kobo LeesappEbooks lezen is heel makkelijk: na aankoop zijn ze direct beschikbaar op je Kobo e-reader; en op je smartphone of tablet met onze gratis ebook app.
Uitgever: Harpercollins
  • Nederlands
  • 1e druk
  • 9789402753868
  • november 2017
  • E-book
  • 307 pagina's
  • EPUB met digitaal watermerk
Alle productspecificaties

Samenvatting

'Een kunstwerk zo authentiek in zijn schijnbare eenvoud dat je je afvraagt waarom zoiets nu pas geschreven is.' AD, ★★★★★

'Elke strohalm is er één. Elke strohalm is van ons.'

Sander is de vader van Willem en Maurits. De een werd geboren met een zware hersenbeschadiging, de ander heeft autisme. In Ik kan er nét niet bij vertelt hij het hartverscheurende verhaal van zijn eerste jaren als vader van deze bijzondere tweeling.

Hij schrijft openhartig over zijn persoonlijke ontdekkingstocht naar het vaderschap, over de tegenslagen die het gezin treffen, maar ook over de blijdschap als een van de jongens een mijlpaal bereikt, over hoe ze knokken en relativeren en bovenal hoop houden.

Ik kan er nét niet bij is een ontroerend, maar vooral hoopvol en humoristisch boek.

Over Ik kan er nét niet bij:

'Sander neemt je mee, dwars door zijn leven dat door de komst van de tweeling Maurits en Willem volledig op zijn kop komt te staan. Hij doet dat met een aanstekelijk en onverwoestbaar optimisme en een toewijding waar je stil van wordt.' Charles den Tex, auteur van Bot en Cel

'Een ontroerend verhaal over teleurstellingen, hoop en mangosap. Vlot verteld, met humor. Heel herkenbaar!' Matijn Nijhuis, vlogger en NOS-nieuwslezer

'Van roze wolk naar donderwolk [...] een indrukwekkend en eerlijk portret over een jong gezin dat op de weg naar geluk een paar flinke haarspeldbochten moet nemen. Het laveren tussen moed en machteloosheid is herkenbaar en ontroerend.' Erik Jan Harmens, auteur van Pauwl en Hallo muur

'Wanneer het perfecte plaatje plaatsmaakt voor onvoorwaardelijke liefde. Een ontroerend en oprecht verhaal over een jonge vader en zijn bijzondere gezin.' Judith Visser, auteur van In seizoenen

'Zet je aan het denken, maakt je aan het huilen en ja, ook aan het lachen. Sander schrijft prachtig. Een reallife pageturner.' Milou van der Will, auteur van Stil in de stad

'Ik heb het gelezen met tranen in mijn ogen. [...] Intiem, aangrijpend, eerlijk.' Ilse Ruijters, auteur van Later als ik dood ben

'Wat een moedig, rauw en eerlijk boek! De nuchtere, soms slapstickachtige schrijfstijl, deed me soms lachen en huilen tegelijk. Een boek dat me nog lang bij zal blijven.' Kim Moelands, auteur van Ademloos

'Een ontwapenende blik op een gezinsleven waarin het alledaagse een wonder zou heten. Een verhaal over veerkracht, vertrouwen en het geluk van de kleine dingen.' Janneke Siebelink, hoofdredacteur lees.bol.com

'Humor en zelfspot [...] maar vooral héél eerlijk, intiem en ontroerend.' Lindy de Jong, redacteur Hebban.nl

'Wat een mooi en sterk geschreven boek. De kracht van het gezin spat van de bladzijden. Een verhaal over liefde, op een prachtige wijze verwoord.'
Pauline Goedemans, boekverkoper

Recensie(s)

Een vader vertelt over de eerste vijf levensjaren van zijn tweelingzoons. Het leven blijkt andere dingen in petto te hebben dan van tevoren gedacht. Het stichten van een gezin gaat niet over rozen. Zwanger worden, de bevalling, steeds zijn er ernstige complicaties. En als dan blijkt dat een van de kinderen flinke hersenschade heeft opgelopen en de ander autistisch is, dan staat het leven op zijn kop. Het is ontroerend te lezen hoe de ouders hiermee omgaan, hoe zij elkaar steunen, de eigenheid van de kinderen accepteren, creatief omgaan met de situatie en ondanks het verdriet positief en met humor in het leven staan. Ook hun hond mag zijn wie hij is en speelt een grote rol in het gezin. Geen lange uitweidingen over medische zaken - slechts terloops worden deze genoemd - en sentiment wordt gemeden. Openhartig boek en in een vlotte stijl geschreven. De titel verwijst naar een gezegde van een van de kinderen en geeft tegelijk ook de eigen onmacht weer. Verheijen blogt ook over zijn kinderen. Hij is o.a. hoofdredacteur van de boekensite Hebban. Een breed te waarderen boek, dat ontroert maar ook doet glimlachen om eigen onhandigheid én inventiviteit. Heel herkenbaar, met name ook voor ouders met een gehandicapt kind.

Fredy Blom

Lees de eerste pagina's

4.7
van de 5
23 reviews
0
0
2
2
19
7
  • ontroerend
    2
  • Meeslepend
    1
  • Verrassend
    1
  • emotioneel
    1
  • humoristisch
    1
  • Goede kwaliteit
    1
0
Toon meer punten Toon alleen de eerste 3 punten
  • Leuk en bemoedigend

    Geschreven bij Ik kan er nét niet bij

    Zoals de kaft al duidelijk maakt, gaat het verhaal van Ik kan er nét niet bij over “een vader en zijn bijzondere tweeling”. Sander Verheijen schreef dit boek om over zijn ervaring te vertellen als vader van Willem, een kind met een cerebrale parese (een hersenbeschadiging), en als vader van Maurits, een kind met autisme. Het verhaal begint echter al veel eerder dan de geboorte van de tweeling, namelijk bij het begin van de relatie van Sander en Jip. Om te testen of ze in staat zouden zijn om voor een levend wezen te zorgen, nemen ze een hond. Van hieruit gaat het verder naar hun pogingen om kinderen te krijgen, wat – zoals gepast bij deze specifieke tweeling – niet zo verloopt als gehoopt. Verheijen schrijft over de schokkende ontdekking van het anders zijn van zijn zoons. Hij en Jip moeten ineens heel hun leven, en daarbij ook hun toekomstverwachtingen, bijstellen om tegemoet te komen aan de speciale verzorging van hun kinderen.
    Verheijen heeft het verhaal vanuit zijn eigen perspectief geschreven. Hierdoor is het voor hem mogelijk om zijn persoonlijke ervaring zeer openhartig weer te geven. Daarnaast heeft Verheijen een vlotte schrijfstijl. Als lezer ga je gemakkelijk door het boek heen, zonder ooit een zin over te moeten lezen vanwege de complexiteit ervan. Echter, is er ook een aspect van zijn schrijfstijl die ik een beetje als onprettig ervaar. Zijn hoofdstukken zijn zeer kort, van een halve pagina tot misschien vijf of zes pagina’s, en deze zijn dan ook nog eens ingedeeld in losstaande alinea’s. Het lijkt alsof Verheijen geen zin had om bruggetjes te creëren tussen het ene en het andere moment. Aan de ene kant past dit wel bij de vlot-geschreven zinnen, maar aan de andere kant lijkt het daardoor ook alsof de schrijver geen geduld had. Ik kwam regelmatig stukken tegen die goed aan elkaar verbonden konden worden en sommigen stukken die echt een overgang nodig hadden. Ik ben er niet over uit of dit gewoon een geval is van gehaast en makkelijk schrijven of dat het bedoeld een extra dimensie biedt aan het verhaal. Eerlijk gezegd is deze snelle, hak-op-de-tak stijl wel toepasselijk voor de chaos die de tweeling brengt in het leven van Jip en Sander.
    In het verhaal gaat Verheijen in op vele specifieke gebeurtenissen uit het leven van de tweeling, zoals de ogen van Brandweerman Sam en Mangosap. Dat is fijn. Het geeft een juiste invulling van het geheel en helpt de lezer om het leven van Sander en Jip beter te begrijpen, dan wanneer alleen de grote lijnen beschreven zouden worden. Hier zie je ook de humor in terug. Zelfs al zijn deze aspecten vervelend voor de ouders om mee te moeten leven, het lijkt alsof ze de hilariteit achter deze bijzondere specifieke voorkeuren van hun zoons wel kunnen inzien.
    In het begin had ik nogal de neiging om af te dwalen. Het duurt behoorlijk lang voordat Verheijen eindelijk toekomt aan het leven na de geboorte van de tweeling. Ik moet dan ook eerlijk toegeven dat het later pas echt interessant werd en dat de beschrijving van de weg naar de geboorte wel wat korter had gemogen, al begrijp ik wel waarom Verheijen op deze wijze begonnen is. Ondanks dat is het een amuserende weergaven van de problemen waar Verheijen mee heeft moeten kampen als vader van deze tweeling. Ondanks alle pech mogen beide jongens van geluk spreken dat ze Jip en Sander als ouders hebben.
    Ook al ben ik zelf geen fan van biografische boeken, ik zou dit boek niet afraden als mensen mij ernaar vragen. Ik denk dat het vooral voor mensen in eenzelfde situatie als Verheijen een leuk en bemoedigend boek is om te lezen.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Ik kan er nét niet bij
    • ontroerend
    • Meeslepend
    • Verrassend
    • emotioneel
    • humoristisch
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Namens uitgeverij Harper Collins heb ik het boek ‘Ik kan er nét niet bij’ van Sander Verheijen ontvangen om te recenseren. Het verhaal gaat over een koppel dat op 38-jarige leeftijd via ICSI (Intra Cytoplasmatische Sperma Injectie) toch weten zwanger te raken, en wel van een tweeling. De zwangerschap verloopt zonder extremiteiten en ook de bevalling gaat goed. Enkele maanden na de geboorte komen Sander en Jip erachter dat er iets stagneert in de ontwikkeling van Willem. Na veel ziekenhuis bezoeken en andere onderzoeken blijkt dat Willem tijdens de zwangerschap een herseninfarct heeft gehad en hierdoor een zware hersenbeschadiging heeft opgelopen. Later komen de ouders erachter dat hun andere zoon, Maurtis een vorm van autisme heeft. Hun leven verandert hierdoor in grote maten.

    Het verhaal begint bij de ontmoeting tussen Sander en Jip, vanuit Sanders perspectief geschreven en met korte hoofdstukken van twee soms drie pagina’s lang. Elk hoofdstuk heeft een eigen titel en is altijd een woord of een zinnetje dat in het hoofdstuk centraal staat. Maar vaak zo gedetailleerd dat de titel maar weinig weggeeft van wat er in het hoofdstuk gebeurt. Deze korte hoofdstukken met korte alinea’s zorgen ervoor dat het verhaal snel gelezen kan worden. Na hun eerste ontmoeting maakt het verhaal een tijdsprong naar het zwanger worden en de mislukkingen daarvan. De weg van zwangerschap via ICSI en de zwangerschap zelf verlopen in het verhaal snel, waardoor de tweeling al snel in beeld komt. De emoties die regelmatig om de hoek komen kijken, zijn zeer beeldend en eerlijk. De schrijfstijl zorgt ervoor dat het verhaal leest alsof je in gesprek bent met de auteur of gewoon naar zijn verhaal luistert. Simpel, bondig maar met genoeg details om je aandacht erbij te houden.
    Als toekomstig pedagoog, stages op kinderdagverblijven en basisscholen, was het verhaal voor mij zeer interessant om te lezen. De ontwikkelingen van de kinderen, de mijlpalen die ze bereiken en de vragen die de ouders bij hun opvoeding hebben zijn in gemakkelijke taal beschreven. Hierdoor is een groot inlevingsvermogen mogelijk. Alles blijft heel realistisch, soms wat zwaarder, maar vooral ook luchtig. En dat luchtige aspect zorgt ervoor dat dit een verhaal is dat door verschillend publiek gelezen kan worden. Andere ouders of volwassenen, pedagogen, verloskundigen, etc.

    Het aspect wat mij het meest intrigeerde was wanneer Sander vertelde over zijn schaamte, onrust en ontzag tegenover het gedrag en de beperkingen van zijn zonen in het openbaar. Deze stukken waren altijd heel oprecht beschreven. Hoewel ik zelf geen kinderen, maar wel veel ervaring ermee, kan ik me voorstellen dat ouders zich soms generen voor hun kinderen wanneer zij de boel op stelten zetten in bijvoorbeeld een supermarkt.
    Door het lezen van dit verhaal, kom je er pas echt achter wat sommige ouders allemaal over hebben voor hun kinderen. Je merkt dat Jip en Sander ontzettend begaan zijn bij het welbevinden van hun tweeling en de manier waarop ze daarmee omgaan is vol met liefde en begrip.
    Het mooiste om te lezen vond ik, naast de groei van de tweeling, de groei die Sander als vader doormaakte. In het begin twijfelt hij veel, hij weet soms niet wat goed of niet goed is. Maar verder in het verhaal, als hij samen met Jip een manier van leven en opvoeding heeft gevonden dat het beste werkt binnen zijn gezin, blijkt hij dat zelf ook in te zien.

    ‘Ik kan er nét niet bij’ is een verhaal dat ik zeker zou aanraden aan andere ouders van kinderen met of zonder een beperking. Het beeld dat hierin namelijk geschetst wordt, is zeer oprecht, wonderbaarlijk en emotioneel. Herkenbaar een leerzaam voor (toekomstige) ouders maar ook zeker een verrijking voor lezers die interesse hebben in het onderwerp of gewoon nieuwsgierig zijn naar het boek.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Ik kan er nét niet bij
    • ontroerend
    • Meeslepend
    • Verrassend
    • emotioneel
    • humoristisch
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Geschreven bij Ik kan er nét niet bij

    Namens uitgeverij Harper Collins heb ik het boek ‘Ik kan er nét niet bij’ van Sander Verheijen ontvangen om te recenseren. Het verhaal gaat over een koppel dat op 38-jarige leeftijd via ICSI (Intra Cytoplasmatische Sperma Injectie) toch weten zwanger te raken, en wel van een tweeling. De zwangerschap verloopt zonder extremiteiten en ook de bevalling gaat goed. Enkele maanden na de geboorte komen Sander en Jip erachter dat er iets stagneert in de ontwikkeling van Willem. Na veel ziekenhuis bezoeken en andere onderzoeken blijkt dat Willem tijdens de zwangerschap een herseninfarct heeft gehad en hierdoor een zware hersenbeschadiging heeft opgelopen. Later komen de ouders erachter dat hun andere zoon, Maurtis een vorm van autisme heeft. Hun leven verandert hierdoor in grote maten.

    Het verhaal begint bij de ontmoeting tussen Sander en Jip, vanuit Sanders perspectief geschreven en met korte hoofdstukken van twee soms drie pagina’s lang. Elk hoofdstuk heeft een eigen titel en is altijd een woord of een zinnetje dat in het hoofdstuk centraal staat. Maar vaak zo gedetailleerd dat de titel maar weinig weggeeft van wat er in het hoofdstuk gebeurt. Deze korte hoofdstukken met korte alinea’s zorgen ervoor dat het verhaal snel gelezen kan worden. Na hun eerste ontmoeting maakt het verhaal een tijdsprong naar het zwanger worden en de mislukkingen daarvan. De weg van zwangerschap via ICSI en de zwangerschap zelf verlopen in het verhaal snel, waardoor de tweeling al snel in beeld komt. De emoties die regelmatig om de hoek komen kijken, zijn zeer beeldend en eerlijk. De schrijfstijl zorgt ervoor dat het verhaal leest alsof je in gesprek bent met de auteur of gewoon naar zijn verhaal luistert. Simpel, bondig maar met genoeg details om je aandacht erbij te houden.
    Als toekomstig pedagoog, stages op kinderdagverblijven en basisscholen, was het verhaal voor mij zeer interessant om te lezen. De ontwikkelingen van de kinderen, de mijlpalen die ze bereiken en de vragen die de ouders bij hun opvoeding hebben zijn in gemakkelijke taal beschreven. Hierdoor is een groot inlevingsvermogen mogelijk. Alles blijft heel realistisch, soms wat zwaarder, maar vooral ook luchtig. En dat luchtige aspect zorgt ervoor dat dit een verhaal is dat door verschillend publiek gelezen kan worden. Andere ouders of volwassenen, pedagogen, verloskundigen, etc.

    Het aspect wat mij het meest intrigeerde was wanneer Sander vertelde over zijn schaamte, onrust en ontzag tegenover het gedrag en de beperkingen van zijn zonen in het openbaar. Deze stukken waren altijd heel oprecht beschreven. Hoewel ik zelf geen kinderen, maar wel veel ervaring ermee, kan ik me voorstellen dat ouders zich soms generen voor hun kinderen wanneer zij de boel op stelten zetten in bijvoorbeeld een supermarkt.
    Door het lezen van dit verhaal, kom je er pas echt achter wat sommige ouders allemaal over hebben voor hun kinderen. Je merkt dat Jip en Sander ontzettend begaan zijn bij het welbevinden van hun tweeling en de manier waarop ze daarmee omgaan is vol met liefde en begrip.
    Het mooiste om te lezen vond ik, naast de groei van de tweeling, de groei die Sander als vader doormaakte. In het begin twijfelt hij veel, hij weet soms niet wat goed of niet goed is. Maar verder in het verhaal, als hij samen met Jip een manier van leven en opvoeding heeft gevonden dat het beste werkt binnen zijn gezin, blijkt hij dat zelf ook in te zien.

    ‘Ik kan er nét niet bij’ is een verhaal dat ik zeker zou aanraden aan andere ouders van kinderen met of zonder een beperking. Het beeld dat hierin namelijk geschetst wordt, is zeer oprecht, wonderbaarlijk en emotioneel. Herkenbaar een leerzaam voor (toekomstige) ouders maar ook zeker een verrijking voor lezers die interesse hebben in het onderwerp of gewoon nieuwsgierig zijn naar het boek.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Echt, direct en mooi
    • Grappig
    • ontroerend

    Geschreven bij Ik kan er nét niet bij

    Ten eerste: wat leest dit boek heerlijk snel weg. Ik denk dat ik nog nooit zo snel door 288 bladzijden ben gegaan. Sander schrijft snel, direct en to the point. Er wordt nergens omheen gedraaid en dat is ook wel eens fijn. 

    Maar goed, nu draai ik er zelf omheen: In Ik kan er nét niet bij vertelt Sander het verhaal van de ontmoeting met zijn vrouw Jip, de eerste stappen richting een gezinsleven (lees: een hond nemen) om vervolgens nog een stapje verder te gaan en proberen zwanger te worden. Dat laatste verliep wat stroef. Maar na enige moeite werd Jip toch zwanger en konden ze zich voor gaan bereiden op niet één, maar twee kindjes. In het begin ging dit allemaal prima en de kindjes zouden gezond ter wereld komen. Maar na een tijdje bleken de twee jongetjes toch niet zo gezond als ze dachten, Willem bleek na enig onderzoek cerebrale parese (CP) te hebben. Ook Maurits is niet 100% gezond, hij heeft klassiek autisme. 

    Sander schrijft met heel veel liefde over zijn vrouw en zijn kinderen. Je merkt aan alles dat hij zielsveel van Jip, Willem en Maurits houdt. Maar het is zeker niet alleen maar liefde wat er in dit boek wordt besproken. Ook de diepe dalen en onzekerheden worden door Sander benoemd. Je wordt echt van begin tot eind meegenomen in het hoofd van Sander. Want zo'n zorgtweeling, dat is niet niks. Ontelbaar veel tripjes naar het ziekenhuis, onbedaarlijk huilende kinderen, heel veel verdriet en wanhoop. Want hoe reageer je als je leven met kinderen totaal anders uit blijkt te vallen als dat je voor ogen had. Tripjes naar de dierentuin of gezinsvakantie zijn niet meer vanzelfsprekend, ze kunnen niet naar een normale basisschool en slapen niet in hun eigen kamer. 

    Ondanks dit alles verliezen Sander en Jip geen enkele liefde voor elkaar en voor hun twee zoontjes. Het is niet makkelijk, verre van zelfs, maar wel heel speciaal. En dat is ook wat waard.

    Ik kan dit boek eigenlijk aan iedereen aanraden. Het is makkelijk te lezen doordat het snel en direct geschreven is, het zijn hele korte hoofdstukjes zodat je ook in de trein of bus makkelijk een aantal bladzijden kunt lezen. Je vliegt door dit boek heen terwijl het best een zwaar onderwerp is wat er besproken wordt. En dat vind ik knap. 

    Vond je dit een nuttige review?
    3 0 Ongepaste review?
  • Heel puur geschreven
    • ontroerend
    • Meeslepend
    • puur

    Geschreven bij Ik kan er nét niet bij

    Ik hield het niet droog bij het lezen en alleen al dat maakt dit boek tot een boek dat 5 sterren verdient. Eigenlijk meer, maar we geven er niet meer dan 5. Vanaf het moment dat Sander en zijn vrouw aan een kind willen beginnen, zit het tegen. Maar uiteindelijk raakt zijn vrouw - met wat ingrepen - zwanger van een tweeling en er worden twee gezonde jongens geboren. Tenminste: daar lijkt het op. Tot ze er na 9 maanden achterkomen dat Willem een hersenbeschadiging heeft en ze alles op alles gaan zetten om hun kleine mannetje te helpen zich toch goed te ontwikkelen. Dat gaat niet zonder slag of stoot. En dan ontdekken ze dat Maurits klassiek autisme (ASS) heeft. Hun andere zoontje is dus ook een zorgenkind. Je leest  over hun tegenslagen, verdriet, hoop, wanhoop, liefde en kracht. Sander schrijft daar zo puur over dat het net is alsof je een goede vriend hoort vertellen. Het kan je niet anders dan raken. Diep onder de indruk ben ik van deze twee mensen. Je hebt geen keuze als je twee zorgenkindjes krijgt, maar je kan wel bepalen hoe je ermee omgaat. Petje af! Ook voor hoe Sander dit heeft geschreven!

    Vond je dit een nuttige review?
    3 0 Ongepaste review?
  • bijzonder boek
    • ontroerend
    • Meeslepend

    Geschreven bij Ik kan er nét niet bij

    Om zo je leven met je gezin te vertellen vind ik heel bijzonder, de manier waarop het verhaal wordt vertelt, maar waar ook de diepte- en hoogtepunten inkomen zonder opsmuk.
    Een verhaal met twee mooie kinderen, waarvan veel mensen geen idee hebben dat er ook maar iets met deze jongens aan de hand is. Een boek van onvoorwaardelijke waar de liefde voor elkaar, de kinderen en de hond voelbaar is. Ik lees heel veel, maar dit is een boek wat in de hoofd blijft hangen. Een boek wat ook duidelijk maakt dat niet alles is zoals het lijkt en wat het ouders "kost" om 2 bijzondere kinderen te hebben. Respect voor al DIE ouders, die met zoveel liefde hun kinderen grootbrengen.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • Een eerlijk en bijzonder verhaal
    • ontroerend
    • Meeslepend
    • Verrassend

    Geschreven bij Ik kan er nét niet bij

    Sander en Jip worden ouders van een tweeling, maar na de bevalling blijkt het met Willem niet helemaal goed te zijn. Hij heeft een hersenbeschadiging. Later wordt bij Maurits autisme gediagnosticeerd. In dit boek verteld Sander over zijn leven en zijn gezin.

    Bij het lezen valt de opbouw van het boek op. Elk hoofdstuk is kort en beschrijft het leven van de schrijver en zijn gezin en wat hij heeft meegemaakt en hoe hij zich daarbij voelde. Het is open en eerlijk geschreven, de wijze waarop hij zich blootgeeft is hartverwarmend. Als lezer ben je onderdeel van zijn gezin.
    Sander verteld over de moeilijke weg naar het zwanger worden, zonder in een klaagzang te belandden, terwijl het een lange weg was. De heftige geboorte van zijn zoontjes, de zware eerste tijd en daarna de zorgen om Willem. Als Maurits dan ook nog de diagnose autisme krijgt is het een gezin waarbij de organisatorische talenten optimaal moeten worden benut om alles draaiende te krijgen en te houden.

    Door de korte hoofdstukken, die doorspekt zijn met humor en zelfrelativering, leest het boek erg vlot. Samen met hem en zijn vrouw geniet je als lezer van elke vooruitgang in het leven van de kinderen, waarin niets vanzelf gaat.

    Het boek is mooi, het verhaal is eerlijk en bijzonder. Het feit dat je als buitenstaander mee mag leven met dit speciale gezin geeft je als lezer het gevoel erbij te horen. De gebeurtenissen zijn zo vol liefde geschreven dat het boek met een goed gevoel kan worden dichtgeslagen. En eigenijk wil je als lezer alleen maar meer. Dit was een overzicht van de eerste vijf jaren van Maurits en Willem. De jongens hebben zich ontwikkelt tot wat ze nu zijn, maar zij zullen blijven groeien in alle opzichten en dus hoop je op een vervolg, want Maurits en Willem en hun gezin laten je niet meer los.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • Herkenbaar, emotioneel, mooie schrijfstijl
    • Grappig
    • ontroerend
    • Meeslepend
    • emotioneel
    • heel goed te lezen
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Geschreven bij Ik kan er nét niet bij

    Het verhaal is heel helder vertelt door de vader. De emoties die boven komen door de bijzondere tweeling raken mij als lezer. Ik herken veel uit het verhaal.
    Het algemene thema van het boek is de struggle van het opvoeden, het omgaan met de omgeving en de invloed op je relatie bij het hebben van 2 kinderen met een rugzak. Ook de mooie momenten komen aan bod, zoals de eerste woordjes en de eerste stapjes van de jongens.
    Ik ben heel benieuwd naar een vervolg van het boek, hoe gaat het met de tweeling, hoe gaat het met Sander en Jip.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • ontroerend!
    • ontroerend
    • Meeslepend
    • luchtige schrijfstijl

    Geschreven bij Ik kan er nét niet bij

    Prachtig, ontroerend... ik ben beginnen lezen en heb het niet meer weggelegd. Dacht eerst dat het 'zware' lectuur zou worden maar de korte hoofdstukken en de luchtige stijl maken het aangenaam om te lezen. Sander neemt je mee en laat je achter met nog zoveel vragen en vooral met de hoe-gaat-met-hen-verder-vraag. Ik weet wel :na het lezen van dit boek besef ik maar weer hoe gelukkig ik mag zijn dat mijn tweeling gezond en wel is. Ik raad echt iedereen aan 'Ik kan er nét niet bij' te lezen. Prachtig gewoon.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Doorademen en van elkaar blijven houden.
    • Grappig
    • ontroerend
    • Meeslepend

    Geschreven bij Ik kan er nét niet bij

    In dit boek beschrijft Sander hoe zijn pad naar het ultieme huisje-boompje-beestje-scenario verloopt. Hij ontmoet de vrouw van zijn dromen en start samen met haar een gezin, te beginnen met de aanschaf van een hond. Daarna zijn ze klaar voor het echte werk: een kind. Sander en Jip krijgen, na flink wat dokteren, méér dan waar ze op hadden durven hopen: een prachtige tweeling.

    Willem en Maurits lijken in eerste instantie twee voorbeeldige baby’s met alle slapeloze nachten en kleine zorgen die daarbij horen, maar na 10 maanden slaat de twijfel toe. Willem ontwikkelt zich te traag. Na onderzoek blijkt hij een zware hersenbeschadiging te hebben opgelopen, waarschijnlijk ergens tijdens de zwangerschap. Het gezin gaat de mallemolen van de diagnoses en revalidatie in. Een tijd later wordt ook bij Maurits een ontwikkelingsstoornis vermoed. Hij blijkt autistisch te zijn en Sander en Jip moeten eraan geloven: alle twee hun prachtige jongens hebben een handicap.

    Het boek beschrijft op liefdevolle, nuchter-humoristische wijze het dagelijks leven van een gezin waarin niets is wat het lijkt. Alle dagelijkse hobbels, kleine zorgen en grote zorgen worden in korte, to-the-pointe stukjes beschreven. Vaak maken de stukjes de lezer aan het lachen, soms ook aan huilen. Het verdriet om alle ‘what-if?’s en ‘waarom wij?’s wordt niet uit de weg gegaan, maar er is ook plaats voor vreugde om de kleine dingen die zomaar onverwacht wél lukken. En er kan ook hard gelachen worden om alle rare capriolen die de jongens uithalen.

    Dit boek is een aanrader, zowel voor mensen die zich afvragen hoe het is om gehandicapte kinderen te hebben, als voor mensen die weten hoe het is en het graag eens uit de mond van een jonge vader willen horen. De boodschap ‘doorademen en vooral veel van elkaar blijven houden, al is het tegen de verdrukking in’ spat van de pagina’s af. Het is een werk van liefde, gebouwd op een fundament van moed, beleid en wanhoop.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Een mooi, meeslepend, humoristisch boek
    • Goede kwaliteit
    • leest lekker

    Een heel mooi, meeslepend, hier en daar humoristisch boek over een stel wat een gezin wil stichten en hiervoor de nodige hobbels neemt. Het is alles behalve rooskleurig maar ze weten hun weg te vinden. Petje af!

    Het leest heerlijk weg en ik zou het zeker aanraden

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • rollercoaster
    • Goede kwaliteit
    • Voordelige koop
    • duurzaam

    Geschreven bij Ik kan er nét niet bij

    Mooi boek, prachtig verhaal, fijne schrijfstijl, moeilijk neer te leggen, je wilt weten hoe het afloopt, huilen, lachen en alles daartussen

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Zeer goed

    Geschreven bij Ik kan er nét niet bij

    Aangrijpend verhaal op een luchtige manier geschreven

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Ik kan er net niet bij

    Geschreven bij Ik kan er nét niet bij

    Ik moet heel eerlijk bekennen dat ik met enige reserve begon aan Ik kan er net niet bij van Sander Verheijen. Het leek mij het zoveelste boek over iemand die net vader geworden is en de zorgen die daarbij komen kijken.
    Maar boy was I wrong! Ik heb zelden zo’n ingrijpend en ontroerend verhaal gelezen dat toch op een hele prettige en toegankelijke manier is geschreven. Verheijen heeft een hele prettige schrijfstijl en ik heb het boek dan ook in 1 ruk uitgelezen. Een boek met een lach en een traan. De liefde van beide ouders voor hun kinderen spat van iedere bladzijde af, maar ook de onmacht en het verdriet zijn duidelijk voelbaar.
    Ik heb diep respect voor de manier waarop de ouders met alles wat op hun pad komt omgaan en zou dit boek ook echt aan iedereen willen aanraden.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Rauw en eerlijk
    • Grappig
    • Meeslepend verhaal
    • ontroerend

    Het rauwe verhaal van het vaderschap wat hij niet verwachtte, heel mooi, liefdevol maar ook eerlijk geschreven. De schrijfstijl liet me glimlachen en sleepte me mee in het alledaagse leven van het ouder zijn voor deze bijzondere tweeling. Tussendoor pinkte ik een traantje weg als ik me voorstelde hoe sommige situaties moesten zijn als ouder zijnde van een klein kind.
    Je voelt de liefde van de bladzijden spatten voor de kinderen en Jip.
    Hoe positief ze blijven door naar de kleine overwinningen te blijven kijken.
    Ik ben normaal niet van de non-fictie, maar dit boek heeft me diep verrast en ontroerd. Het leest heel gemakkelijk weg. Ik vind het een aanrader.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Over een vader en zijn bijzondere zoons
    • Grappig
    • ontroerend
    • Meeslepend

    Geschreven bij Ik kan er nét niet bij

    Bij het zien van de schitterende cover verwacht je een verhaal te gaan lezen over een vader en zijn kinderen, maar de titel is niet meteen duidelijk. Het maakt nieuwsgierig, je wilt weten wat de auteur daarmee bedoelt. Het duurt even voor de titel duidelijk is, tegen het eind begrijp je de titel pas en kan je alleen maar concluderen dat die goed is gekozen.

    Meteen in de proloog voel je de liefde van de vader voor zijn zoons en dat merk je door het hele boek. Geregeld geeft hij aan dat hij van ze houdt, maar ook de liefde voor zijn vrouw voel je in alle hoofdstukken zoals bijvoorbeeld tijdens haar zwangerschap en over de vraag over een taxi.

    De auteur is openhartig, eerlijk en spaart zichzelf niet zoals bijvoorbeeld over het gevoel dat hij bij een van zijn zoons had en de reactie van Jip. Het is het verhaal zoals hij alles beleefde, het moment dat hij besefte dat hij vader wilde worden, het zwanger worden, de zwangerschap, het vader worden en het vader zijn van kinderen die 'anders' zijn en de eerste jaren van zijn zoons. Wat voor impact het op het gezin en de omgeving heeft als de kinderen 'anders' zijn. Voor veel (toekomstige) ouders kan het verhaal deels herkenbaar zijn omdat ze deels dezelfde weg hebben gelopen en de frustraties, maar ook de blijdschap om 'simpele' gebeurtenissen zoals bijvoorbeeld de eerste stapjes van hun kind zullen herkennen.

    Soms moet je lachen om bepaalde stukjes zoals bijvoorbeeld in het hoofdstuk Gant of in Mijn woord, wat voor velen, niet alleen ouders, herkenbaar zal zijn.

    De hoofdstukken hebben passende titels en zijn niet te lang zodat je het boek ook, als het niet anders kan, tussendoor kan lezen. Omdat het boek op een vlotte manier is geschreven, leest het boek dan ook vlot weg.

    Belangrijkste onderwerpen zijn: hoe zwanger te worden, hoe om te gaan met tegenslagen, hoe om te gaan met kinderen die anders zijn. Het is een verhaal van moed en hoop houden en accepteren dat niet alles gaat zoals je vooraf bedacht hebt. Het verhaal zou vele (toekomstige) ouders kunnen inspireren.

    Kortom; dit boek is voor alle (toekomstige) ouders een echte aanrader, maar ook als je geen kinderen hebt of wilt is dit boek een echte aanrader. Een box met tissues is wel aan te raden om die bij je te houden, want bepaalde hoofdstukken zijn erg emotioneel.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Wat een ongelooflijk goed debuut!
    • Grappig
    • ontroerend
    • Meeslepend
    • Verrassend
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Geschreven bij Ik kan er nét niet bij

    Sander Verheijen (1974) is general manager en hoofdredacteur van boekensite Hebban. Onder de naam twelph.com ontwerpt hij boekomslagen voor uitgeverijen. Over zijn kinderen schreef Sander eerder al een aantal veelgelezen blogs. Ik kan er nét niet bij is een ontroerend, maar vooral hoopvol en humoristisch boek. Het is tevens zijn eerste boek.

    Ik kan er nét niet bij is het verhaal van Sander Verheijen. Sander is vader van de tweeling Willem en Maurits. Willem is geboren met een zware hersenbeschadiging en Maurits heeft de diagnose autisme gekregen. In dit boek beschrijft hij de eerste twee jaren als vader van deze bijzondere tweeling. Er wordt openhartig verteld over zijn ontdekkingstocht naar het ouderschap maar ook over de moeilijke periode die volgt nadat de tweeling geboren is. Het is een weg vol obstakels en tegenslagen maar ook vreugde als er een mijlpaal wordt behaald, hoe klein die ook is. Sander Verheijen toont je een kijkje in zijn leven en die van zijn vrouw Jip.

    Ik kan er nét niet bij is een zeer aangrijpend en hartverwarmend boek. Een boek dat ik in één ruk heb uitgelezen. Het verhaal is zeer herkenbaar, zeker voor ons als ouders van een beperkte dochter. Onze eigen tijd met haar speelde zich weer voor onze ogen af.
    Verheijen heeft een vlotte schrijfstijl. De hoofdstukken zijn kort en erg boeiend. Moeilijke momenten wisselen af met de nodige humor. Het is een bijzonder open verhaal en af en toe moest ik wel even een traantje wegpinken.

    ‘Inmiddels weet ik dat verdriet gratis wordt meegeleverd bij de geboorte van een kind. Een verplichte optie, samen met geluk. En ze vechten om het hardst voor de meeste aandacht. Zo veranderen stoere kerels in softies. Overnight.
    Ook niet waar. Die stoere kerel ben ik nooit geweest.’

    Sander heeft dit boek met veel liefde geschreven, dit straalt van de bladzijden af. Hij houdt zielsveel van zijn droomvrouw Jip en zijn twee bijzondere mannetjes Willem en Maurits.
    In het nawoord beschrijft hij dit erg mooi.

    ‘Het boek draag ik op aan Jip. Zij is verantwoordelijk voor het mooiste en bijzonderste deel van mijn leven. Zij is niet alleen de olie waar onze machine op draait, ze is de black box van ons gezin. Ons collectieve geheugen…Jip is de reden dat het verhaal niet in grijstinten maar in full colour is geschreven.’

    Ik kan er nét niet bij is een verhaal over een leven wat zo anders uitpakt dan wat je aanvankelijk verwacht. Moeilijk maar ook heel speciaal. Een zwaar onderwerp maar toch zo luchtig geschreven.
    Een aanrader voor iedereen. Ik ben heel benieuwd hoe de jongens zich gaan ontwikkelen.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Up close and personal
    • ontroerend
    • Meeslepend
    • indrukwekkend

    Geschreven bij Ik kan er nét niet bij

    In een heldere no nonsens schrijfstijl neemt Sander Verheijen je mee in zijn leven. Van thuissituaties tot revalidatiecentra en scholen. Niet iets om vrolijk van te worden. En juist ook daarom is dit een verhaal dat verteld móet worden want er komt zo ontzettend veel kijken om alles geregeld te krijgen wat de jongens nodig hebben! Om te lezen hoe dit vierspan telkens weer een stap vooruit zet wanneer dat niet wordt verwacht, maar ook dat ze te maken krijgen met de wereld buiten hun veilige muren kent emoties van zowel euforie als teleurstellingen. Hoe je het ook wendt of keert, dit verhaal raakt je tot in je ziel.

    ‘Ik kan er nét niet bij’ is een groots gebaar van liefde geworden. Naar Jip en de jongens. Het is een verhaal dat getuigt van een enorm doorzettingsvermogen. Hoe het is om je leven in te richten wanneer je te horen krijgt dat je kind gehandicapt is, dat je je dromen en verwachtingen moet bijstellen. Het vervolgens positief blijven en blijven genieten van dingen die wel lukken, van kleine overwinningen die groots uitpakken, maar zeker ook het erkennen van wat niet kan. Vooral dat laatste vergt moed en een onvoorwaardelijk houden van.
    Wat vooral is bijgebleven van dit boek is dat een hartenwens zich heeft getransformeerd in een zware maar liefdevolle levenstaak. Schouders eronder, samen janken, samen vechten en wat zelfspot zo hier en daar doen ook wonderen. Daar kunnen heel wat relaties nog wat van leren. Ik heb genoten van dit boek ondanks dat het heel confronterend was op momenten. Sander Verheijen heeft met een scherpe blik zichzelf, én zijn gezin, een spiegel voorgehouden die op momenten een behoorlijk heftig beeld liet zien, maar zoals hij zelf aangeeft, het is nou eenmaal zo. Dat moet je durven maar zeker ook kunnen, het jezelf zo kwetsbaar opstellen toont immens veel kracht. Het een sluit het ander niet uit en daarmee blijkt maar weer eens dat niet alles in het leven altijd even zwart-wit is. Respect daarvoor.

    “Want als er al een boodschap in dit boek zit, dan gaat het
    om de kracht waarvan je zelf geen idee hebt dat die in je zit,
    totdat je hem keihard nodig hebt.”

    Om zoveel redenen maar vooral vanwege de fijne manier van schrijven, de openhartigheid en het taboedoorbrekende aspect krijgt “Ik kan er nét niet bij” van Sander (én Jip, Maurits & Willem) Verheijen vijf sterren.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Werkelijk F A N T A S T I S C H !!

    Geschreven bij Ik kan er nét niet bij

    We zijn al aardig op weg met de tweede fles wijn, als ze even plompverloren als doelgericht die ene vraag stelt. Wil jij eigenlijk kinderen?" - p13

    In 'ik kan er net niet bij' schrijft de schrijver een pakkend, eerlijk en liefdevol verhaal over zijn krachtige gezin die vol uitdagingen staan vanwege de tweeling die er 'net niet even bij kunnen'. Voor dit gezin is het echter niet alleen een verhaal, voor hen is dit het dagelijks leven. 

    Vanaf het begin van het verhaal neemt de schrijver je mee. Door de korte hoofdstukken die bondig beschreven zijn blijft het verhaal interessant tot aan de laatste bladzijde. Ik heb deze schrijfstijl als heel prettig ervaren.

    De schrijver heeft geen overdeven positiviteit gebruikt (waar ik me bij andere boeken nog wel eens aan kan storen). Ik heb het verhaal ervaren alsof de schrijver echt eerlijk vanuit zijn hart schrijft, met hier en daar ook de nodige humor. Ik had het eerlijke en oprechte gevoel door het hele boek heen. Dit is denk ik ook de reden dat het boek mij zo heeft geraakt. Aan de ene kant wordt heel duidelijk hoe krachtig het gezin is maar er wordt ook duidelijk hoe zwaar de strubbelingen rondom de tweeling zijn.

    Als er ooit een vervolg gaat komen, wat ik absoluut hoop, sta ik vooraan in de rij. Ik ben benieuwd naar de verdere ontwikkeling van deze bijzondere tweeling die ik door dit verhaal in mijn hart heb gesloten. Mede door de kracht van de ouders gaan deze twee jongens een prachtig leven tegemoet. De liefde die de schrijver over brengt over zijn tweeling, maar vooral ook de liefde en waardering naar zijn vrouw. Dit laatste is iets wat mij een warm gevoel heeft gegeven in een wereld waarin dit niet meer zo vanzelfsprekend is.

    Ik denk dat ik bij iedere tweeling die ik tegen kom even terug zal denken aan Willem en Maurits, een tweeling die beide nog een avontuurlijk leven voor zich hebben, beide op hun eigen manier.

    Dit boek krijgt vanaf vandaag een speciaal plekje in mijn boekenkast.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Mooi en pakkend

    Geschreven bij Ik kan er nét niet bij

    Mooi, ontroerend boek dat kijkje geeft in leven van gezin met kinderen die extra zorg behoeven. Dit alles op een hele luchtige en humoristische wijze geschreven. Heb het in een ruk uitgelezen.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Ik kan er nèt niet bij
    • ontroerend
    • de schrijver opent zich niet echt.

    Geschreven bij Ik kan er nét niet bij

    Het verhaal van een , niet meer zó jonge, man, nou ja, iets over halverwege de dertig, die voor het eerst ( en waarschijnlijk laatst) vader wordt. Van een tweeling. Het verhaal "an sich" is hartverscheurend. Bijna iedereen wil tenslotte het liefst een gezond kindje ( in dit geval 2) op de wereld zetten, er héél véél van houden en goede ouders zijn.
    Hij, en zijn vrouw, hebben pech. Dubbel pech. De één is geboren met een hersenbeschadiging, de ander blijkt autisme te hebben. Noem het een forse uitdaging. Die zij beiden vol overtuiging en liefde aangaan.En toch, en toch...ik kan er net niet bij. Ik krijg de indruk dat de schrijver van dit verhaal, zich niet helemaal bloot durft te geven.Ik kan het hem weliswaar niet kwalijk nemen, maar toch... Soms lijkt het net alsof hij dingen opschrijft die hij niet echt voelt, terwijl hij vindt dat hij ze wel zou moeten voelen. Het voelt niet altijd even waarachtig aan. Kan ik mij inleven in zijn verhaal. Ja! Het verhaal over de epilepsie van Willem is voor mij zeer herkenbaar, de mierzoete, rode vloeistof (ieuw), het afstemmen van de juiste dosis; en ook het gedrag van Maurits, die autisme blijkt te hebben.
    Maar toch...kan ik er net niet bij.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Je kan het boek slecht weg leggen..
    • Goede kwaliteit

    Geschreven bij Ik kan er nét niet bij

    In no time heb je dit boek uitgelezen. Aangrijpend boek en heel mooi geschreven.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Echte aanrader
    • Voordelige koop

    Geschreven bij Ik kan er nét niet bij

    Niets want dit moet je echt zelf lezen

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
E-book
Verschijningsdatum
november 2017
Druk
1e druk
Aantal pagina's
307 pagina's
Ebook formaat
EPUB met digitaal watermerk
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur
Sander Verheijen
Uitgever
Harpercollins

EAN

EAN
9789402753868

Overige kenmerken

Gemiddelde leestijd
7 h

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Uitvoering
Ebook
Type boek
Biografieën
Studieboek of algemeen
Algemene boeken
Onderwerp
Verzorging en opvoeding
5, 99
Direct beschikbaar
Verkoop door bol.com
  • Ebook is direct beschikbaar na aankoop
  • Ebooks lezen is voordelig
  • Dag en nacht klantenservice
  • Veilig betalen

Vaak samen gekocht

Vragen en antwoorden (0)