Boek omdraaien
Uitgever: Boekerij
  • Nederlands
  • Paperback
  • 9789022588734
  • Druk: 1
  • oktober 2019
  • 320 pagina's
Alle productspecificaties

Christina Dalcher

Christina Dalcher earned her doctorate in theoretical linguistics from Georgetown University. She specializes in the phonetics of sound change in Italian and British dialects and has taught at several universities.

Her short stories and flash fiction appear in more than one hundred journals worldwide. Recognition includes the Bath Flash Award short list, nominations for the Pushcart Prize, and multiple other awards. She lives in Norfolk, Virginia, with her husband.

Samenvatting

‘Hét boek van dit moment.’ Marie Claire

‘Een angstaanjagend verhaal in de stijl van The Handmaid’s Tale.’ Elle

Je mag honderd woorden per dag spreken. Eén woord meer en je krijgt een stroomstoot van duizend volt. Welkom in het nieuwe Amerika.

Dr. Jean McClellan brengt haar tijd in stilte door. Ze heeft een teller om haar pols die elk woord bijhoudt dat ze spreekt. Ieder woord boven de honderd zorgt voor een krachtige stroomstoot. En dat is niet de enige maatregel die de nieuwe regering heeft opgelegd.

Sinds er een extreem conservatieve partij aan de macht is gekomen, zijn miljoenen vrouwen hun baan kwijtgeraakt. Hun bankrekeningen zijn bevroren, hun paspoorten ingetrokken. Meisjes leren niet langer lezen en schrijven. Wie zich niet aan de regels houdt, wordt weggevoerd naar een heropvoedingskamp en komt nooit meer terug.

Dan staan er ineens twee mannen op de stoep. Voordat Jean het zwijgen werd opgelegd, was ze een begenadigd wetenschapper en nu is haar kennis hard nodig. De mannen doen Jean een aanbod dat ze niet kan weigeren: ze mag weer ongelimiteerd praten. Maar tegen welke prijs?


De pers over VOX

‘Liet me sprakeloos achter.’ Daily Mail

‘Doodeng.’ RED

‘Dit wordt het boek waar iedereen het over heeft.’ Cosmopolitan

‘Past perfect in het #MeToo-tijdperk.’ Vanity Fair

Lees de eerste pagina's

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Druk
1
Verschijningsdatum
oktober 2019
Afmetingen
21,6 x 14,1 x 3 cm
Aantal pagina's
320 pagina's
Kaarten inbegrepen
Nee
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur
Christina Dalcher
Uitgever
Boekerij

Vertaling

Vertaald door
Anne Jongeling Anne Jongeling
Originele Titel
Vox

EAN

EAN
9789022588734

Overige kenmerken

Extra groot lettertype
Nee
Gewicht
480 g
Verpakking breedte
143 mm
Verpakking hoogte
33 mm
Verpakking lengte
212 mm

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Boek, ebook of luisterboek?
Boek
Nieuw of tweedehands
Tweedehands
Snelle bezorgopties
Vandaag Bezorgd, Vandaag Ophalen, Avondbezorging, Zondagbezorging, Gratis verzending
3.5
van de 5
Aantal reviews: 13
0
1
5
7
0
  • Origineel griezelig thema, uitwerking kan beter.
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • afgeraffeld

    Het concept van het verhaal trok mij aan. Hoe de uitvoering zou zijn in dit originele debuut viel nog te ontdekken voor mij. Toen ik begon met lezen merkte ik al snel dat ik de schrijfstijl en indeling in steeds korte hoofdstukken beide als prettig ervaarde. De bewoording leest vlot, duidelijk en zonder aarzeling gemakkelijk door in het gehele verhaal. De indeling in kleine hoofdstukken van steeds maar een aantal pagina’s zorgt ervoor dat je gemakkelijk pauzes kan nemen tijdens het lezen en op een moment dat je maar even de tijd hebt toch weer een hoofdstuk verder kan lezen. Ik zie dat dus beide als een voordeel.
    “Ik kan alleen maar denken aan wat Jackie als laatste tegen me zei: Bedenk wat je moet doen om je vrijheid te behouden.”
    Vanuit het hoofdpersonage Jean lees je het verhaal grotendeels. Je leert haar kennen door haar gedachtes en de manier waarop zij handelt en werkt, probeert te vechten en haar wanhoop zo nu en dan voelbaar is. De andere personages die voorkomen in het verhaal leer je door haar gevoel over hen kennen en kleurt dus ook je mening over die andere personages. Het inlevingsvermogen van de schrijfster in deze situatie is duidelijk tastbaar en verwerkt in het geheel. Ook de gevolgen van ongehoorzaamheid en de machteloosheid worden eng invoelbaar door haar accurate beschrijving van Jean’s belevingswereld.
    “Ik heb me vaak afgevraagd hoe kinderen zich tot monsters kunnen ontpoppen, hoe ze leren dat doden gerechtvaardigd is en onderdrukking dé manier, hoe de hele wereld binnen één enkele generatie kan veranderen en alles op zijn kop wordt gezet.”
    Wat ik minder vind aan ‘VOX’ is dat het voor mijn gevoel richting het eind toe afgeraffeld is. Te vlug gaat en ik soms als lezer zijnde het hak/tak gevoel kreeg. Daarmee bedoel ik dat er bepaalde gebeurtenissen wat mij betreft verder uitgewerkt hadden mogen worden waardoor het gehele boek inhoudelijk sterker geworden zou zijn. Nu voelde het enigszins of het al een voorbereiding is op een eventueel filmscript. Wat overigens prima zou kunnen aangezien het volgens velen ook doet denken aan ‘The Handmaid’s Tale’ wat natuurlijk uitgebracht is als serie. Het plot past zeker wel goed bij het verhaal, de opbouw er naartoe is spannend en interessant maar de uitwerking daarna vind ik dus persoonlijk minder en wat kort door de bocht.
    “In deze nieuwe, abnormale wereld is een verrassend aantal dingen hetzelfde gebleven. We eten, doen boodschappen, sturen onze kinderen naar school en we wippen. Alleen voor dat laatste gelden andere regels.”
    Het realisme gehalte in dit verhaal is aan de ene kant heel goed voor te stellen gezien onder andere de huidige president van Amerika en diens fratsen. Maar aan de andere kant wordt dit hopelijk nooit werkelijkheid. Want terug naar de middeleeuwen of eigenlijk terug naar een tijd die nooit bestaan heeft is voor niemand een prettig idee lijkt mij.
    Wel vind ik het geheel absoluut debuutwaardig en ontzettend knap gevonden. Maar ik denk zelf dat de schrijfster nog veel meer in haar mars heeft wat betreft schrijfkunsten en dan met name de uitwerking van een volledig verhaal zonder het overhaast of afgeraffeld te laten voelen voor de lezers. Dit is uiteraard mijn mening en ik vermoed dat lang niet iedereen dit met mij eens is. Maar toch een voor mij belangrijk element dat ik hoop verbeterd

    Vond je dit een nuttige review?
    8 0 Ongepaste review?
  • Hoe laat je het niet zover komen?
    • Spannend
    • bizarre wereld

    Vox van Christina Dalcher is vanaf bladzijde 1 spannend en ik kreeg direct zin om verder te lezen. Je voelt een andere sfeer in het leven van Jean. Zij komt oorspronkelijk uit Italië, woont nu met haar man en 4 kinderen in de USA waar een president en rechterhand met bizarre ideeën aan de macht zijn. Vooral vrouwen en meisjes hebben hier last van en worden onderdrukt door een polsband te moeten dragen waarbij ze 100 woorden per dag mogen gebruiken. Gebruik je meer, dan krijg je een elektrische schok. Ook de (kleine) meisjes krijgen dit en moeten naar een speciale school. De jongens zijn eigenlijk niet veel beter af, want ook zij worden geïndoctrineerd. Er lijkt geen houden meer aan, totdat Jean gedwongen wordt mee te doen aan een project als onderzoeker, haar eigenlijke vak. De sfeer die wordt neergezet is best beklemmend, vrouwen mogen helemaal niks meer, behalve voor het huishouden zorgen en weinig zeggen. Het bizarre is dat het zo weinig moeite heeft gekost om vrouwen zo de mond te snoeren en van hun vrijheid te beroven. Ik dacht de hele tijd: er hoeft maar 1 gek dit te bedenken en hij krijgt het voor elkaar ook, bijna zoals Hitler het voor elkaar heeft gekregen en zoals je wellicht dacht dat een man als Trump nooit aan de macht zou komen. Naarmate het boek vordert, voel je ook dat er misschien iets mogelijk is, Jean en haar dochtertje krijgen iets meer lucht, maar er gebeuren nog meer spannende zaken in de omgeving van het gezin.
    De schrijfstijl heb ik als zeer prettig ervaren, ik kon bijna voelen wat Jean meemaakte en hoe frustrerend dat alles moet zijn. Omdat het zo goed is neergezet, zeer prettig leest en erg origineel is , geef ik VOX 4 en een halve ster. Geen maximale 5 want voor mijn gevoel was het einde toch vrij abrupt afgewerkt. Alles is door het boek heen tot in detail besproken, en het einde laat meer tot de verbeelding. Maar als iemand me om een aanrader in thrillerland vraagt, zal ik zeker VOX noemen.

    Vond je dit een nuttige review?
    6 0 Ongepaste review?
  • 100 woorden

    Er is een extreem conservatieve partij aan de macht gekomen die vrouwen en meisjes (boven de vijf jaar) monddood maakt. Ze moeten een polsteller dragen die bijhoudt hoeveel woorden ze per dag spreken. Komt de teller boven de 100 dan volgt er een stroomstoot. Tijdens het schrijven van deze recensie deed ik een denkbeeldige polsteller om. Zou het me lukken om in 100 woorden alles over dit spannende boek te kunnen vertellen? Lees het hieronder:

    Vox- Christina Dalcher- taalkundige- Londen- debuut- Boekerij- bestseller- Amerika- dystopisch- origineel- interessant- spannend- leerzaam- Jean McClellan- sympathiek- cognitief taalkundige- specialisatie afasie- ontnomen:- baan- geld- paspoort- rechten- scholing- status- getrouwd- Patrick- spanningen- kinderen- Steven- Sam- Leo- Sonia- indoctrinatie Steven- macht: president en dominee- christelijke waarden- angst- zwijgen- onderdanig- gehoorzaamheid- bescheidenheid- wantrouwen- verraad- camera’s- overtreding- protest- gebarentaal- berisping-uitsluiting- bekeringskampen- hulpvraag president voor zieke broer- Jean en dochter verlost polsband- verschillende wetenschappers- oude vrienden- samenwerken- laboratorium- verzet- gevaar- leugens- spanningen- vreemdgaan Lorenzo- zwanger- vluchten? Blijven? Veelbelovende start- realistische personages- goede opbouw- eind afgeraffeld- thema's- taal- godsdienst- onderdrukking- politiek- feminisme- gezinsleven-verzet- discriminatie.
    Woordlimiet bereikt: er volgt nu een schok….

    Bij het schrijven van dit stukje besefte ik hoe belangrijk taal voor ons is en dat het echt onmogelijk is om niet meer dan 100 woorden per dag te mogen spreken. Veel dingen kun je best met één woordje duidelijk maken. Maar soms is er toch echt een hele zin voor nodig of zelfs meer dan 100 woorden...
    Verder werd ik me er bewust van hoeveel vrijheid we in dit land hebben. We mopperen wat af op onze regeringsleiders, maar we hebben het zo slecht nog niet....

    Vond je dit een nuttige review?
    5 0 Ongepaste review?
  • Origineel debuut
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goed plot

    Christina Dalcher werkte als taaldeskundige op de City University London voor ze zich op schrijven richtte.
    Ze combineerde haar liefde voor taalkunde en fictie in haar debuutthriller VOX, die een internationale bestseller werd.

    VOX neemt ons mee naar een Amerika waar de Pure Beweging en president Myers aan de macht is.
    In deze maatschappij hebben vrouwen niet veel meer te zeggen. Sterker nog, ze mogen maar 100 woorden per dag zeggen.
    Alle vrouwen krijgen vanaf kleuterleeftijd een soort armband om, een teller die bijhoudt hoeveel woorden er gesproken wordt.
    Bij overtreding volgt er een krachtige stroomstoot.
    Andere vormen van communicatie zijn niet toegestaan en overal in huis hangen camera’s.
    In deze wereld maken we kennis met Dr. Jean McClellan getrouwd met Patrick en moeder van 4 kinderen.
    Een jaar geleden nog werkzaam als wetenschapper die onderzoek deed naar afasie, en nu niets meer dan een huishoudelijke hulp die het zwijgen is opgelegd en voor alles toestemming nodig heeft van haar echtgenoot.
    Geen paspoort of bankrekening en boeken, internet en andere communicatiemiddelen mogen niet meer gebruikt worden.
    Maar dan krijgt de broer van de president een ongeluk en hebben ze Jean nodig voor het team en moet Jean een keuze maken.

    De strakke moderne cover heeft een mooie uitstraling met dat rood en zwart en de tegenstrijdige woorden, Stilte kan oorverdovend zijn.
    En vanaf het begin van de eerste pagina sleurde het verhaal mij mee.
    Het las vlot en dit verhaal zou zich zeker lenen voor een film
    Meeslepend geschreven en genoeg wendingen waardoor je door wilde lezen.
    En steeds mijn gedachten, van hoe gaan ze dit oplossen?
    Misschien dat het einde iets te snel was afgeraffeld, hoewel die nog verraste, maar wat een origineel boek is VOX.
    Een verhaal dat nog lang blijft hangen en ook de vraag wat als?
    Ik denk dat veel mannen het wel fijn zouden vinden wanneer wij wat minder zouden praten maar in VOX is het wel echt bizar allemaal.
    Een horrorverhaal eigenlijk.
    Ik waardeer dit originele boek met 4 sterren.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Stilte kan oorverdovend èn beklemmend zijn !
    • Spannend
    • Meeslepend verhaal
    • Goed plot

    Het boek Vox van Christina Dalcher neemt ons mee naar een Amerika waar de president Myers, een fervent aanhanger van de Pure beweging, aan de macht is. Hij wordt terzijde gestaan door een predikant ( Carl) die heel veel invloed op hem heeft. De beweging heeft er in korte tijd voor gezorgd dat bij de vrouwen alle rechten zijn ontnomen. Alles gaat via de man, het lezen van een boek , de aankopen in huis etc. Wat het nog erger maakt is dat de vrouwen maar 100 woorden per dag mogen spreken. Om dit in de gaten te houden hebben ze een teller om de pols die na het bereiken van het getal een krachtige stroomstoot geeft. Zelfs meisjes vanaf 5 jaar krijgen ze om.
    Het verhaal wordt verteld door Jean, een wetenschapper die zich verdiept heeft in de taal , hoe ironisch, en dan vooral in het onderwerp Afasie.
    Zij is getrouwd met Patrick die voor de regering werkt, en heeft 4 kinderen. Voor de grote verandering werkte ze met een klein team aan de mogelijkheid om afasie te kunnen herstellen. In dit team zat Lorenzo een italiaan waar ze een verhouding mee krijgt. Hij moet vertrekken als de Pure beweging aan de macht komt. Jean wordt op een dag benaderd door mensen rond de president met de vraag of ze hulp wil bieden. De broer van de president heeft een ski ongeluk gehad en heeft daar hersenletsel aan over gehouden. Als ze bereidt is te komen helpen wordt haar polsband , en die van haar dochter, verwijderd .
    Ze stemt hier in toe met de achterliggende gedachte dat ze nu door kan werken aan haar project, zelfs haar oude team komt weer bij elkaar....
    Het verhaal neemt je vanaf de eerste bladzij mee naar een beklemmende wereld, de spanning is steeds aanwezig. Je zit niet op het puntje van je stoel maar je wilt doorlezen want er gebeurt zoveel, vooral in het eerste deel zit veel vaart. Het laatste stuk , waar veel bij elkaar komt, vond ik erg goed gevonden( wel kreeg ik het idee dat het wat werd afgeraffeld. ) Er had wat meer aandacht aan besteed kunnen zijn, dan werd het boek maar 2 hoofdstukken meer....had ik totaal niet erg gevonden.
    Kortom een prima boek waar ik , ondanks het onderwerp waar ik toch echt de koude rillingen van kreeg, enorm van heb genoten. Ik geef het 4 1/2 ⭐️

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Een toekomstige heksenjacht
    • Spannend
    • Meeslepend verhaal
    • Goed plot

    Wat een prachtig en origineel boek. Het doet wel wat denken aan de The Handmaids Tale, maar staat goed op zichzelf. Door wat details in het boek staat het dichtbij de huidige tijd en zou dit zomaar echt kunnen gebeuren. De titel “Vox” zegt nog niet zoveel, maar de ondertitel “stilte kan oorverdovend zijn” is sterk en passend. De achterkant geeft nog weinig informatie, behalve dat vrouwen niet veel woorden mogen gebruiken. Je hebt het recht om te zwijgen geldt meestal als je verdachte bent. Dat vrouwen op hun taal moeten letten en dat dat tot een thriller leidt, vind ik een origineel idee.

    De dreiging is gedurende het hele boek voelbaar. Er zijn altijd regels waar je je aan moet houden, mannen of andere enthousiaste volgers die verkeerd gedrag willen melden en camera’s die je in de gaten houden. Als je niet Puur blijkt te zijn, dan verdwijn je. En dan is er een polsteller. Alle vrouwen en zelfs jonge meisjes wordt de mond gesnoerd. Het boek is geschreven vanuit Jean, een vrouw die nu bijna anoniem haar huishouden voert en haar vier kinderen zwijgend opvoedt. Jean was een wetenschapper, iemand die zich met afasie en daarmee dus met taal en het brein bezighield. Bijna hadden ze de oplossing te pakken om het proces van afasie te keren. En nu moet ze zelf zwijgen. Totdat de president haar hulp vraagt, maar aan welke oplossing moet ze meewerken? Er ontstaat een race tegen de klok, een gevaar voor haarzelf en voor haar gezin. Heel verrassend.

    Ik vind het geniaal gevonden en geschreven. De link tussen het moeten zwijgen terwijl je je kennis gebruikte om afasie te kunnen keren. De spanning die overal voelbaar is. Het gevoel van onrecht en verontwaardiging die maken dat je enorm meeleeft. Het verhaal is goed opgebouwd met verrassende elementen en de ontwikkeling van personages komt sterk tot zijn recht. In de actiescenes mag deze schrijfster nog wat groeien, maar ik ben enorm enthousiast!

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Christina Dalcher - VOX

    In Amerika zijn, onder invloed van de Pure Beweging, angstaanjagende regels ingevoerd. Vrouwen zijn ondergeschikten en mogen onder andere niet werken, een bankrekening of paspoort hebben. Meisjes moeten naar een speciale school. Hier leren ze slechts huishoudelijke taken, meer hebben ze immers niet nodig. Alle vrouwen en meisjes hebben een polsband om gekregen. Hierop is een limiet van 100 gesproken woorden per dag geïnstalleerd. Eén woord meer en er volgt een heftige stroomschok. Ook andere communicatievormen zijn verboden. Jean McClellan was een begenadigd wetenschapper en deed onderzoek naar afasie. Op een dag staan er mannen op de stoep. De president heeft haar nodig.

    Het onderwerp van dit boek vind ik ontzettend intrigerend en het zet je aan het denken. Wat kan er gebeuren als een grote groep mensen denkt ‘dat het toch zo ver niet zal komen’? Er zit veel tempo in het verhaal en vooral het eerste stuk van het boek vind ik goed uitgewerkt, je voelt een drang om door te blijven lezen. Het einde vind ik helaas nogal afgeraffeld en ik bleef met heel wat vragen zitten. Het boek begint ruim een jaar nadat de maatregelen ingevoerd zijn, maar ik vraag me vooral af hoe de implementatie is verlopen. Hoe voelt het voor de mannen dat hun vrouw ineens geen volwaardige partner meer is, waar is hun stem? Hoe is het aan de kinderen uitgelegd? De jongens worden geïndoctrineerd, maar ‘radicaliseren’ zij allemaal? Ik denk dat het verhaal nog meer ‘body’ had kunnen hebben als verschillende aspecten wat meer uitgewerkt zouden zijn.

    Jean vind ik op zich een aangenaam karakter, al vind ik wel dat ze vaak terugdenkt aan acties van een vroegere activistische vriendin van haar, in plaats van dat je leest over haar eigen gedachten over bepaalde onderwerpen. Hierdoor komt haar gedachtegang soms wat afstandelijk over. De delen over haar onderzoek zijn af en toe wel erg wetenschappelijk geschreven, maar over het algemeen is het verhaal goed te volgen. Al met al een prima thriller, die met extra uitwerking van verschillende onderwerpen en een einde dat minder abrupt was volgens mij nog beter en geloofwaardiger had kunnen zijn.

    3.5⭐️

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Geen rechten en maar 100 woorden
    • Spannend
    • Fantasierijk

    Wat zou je zeggen als je maar 100 woorden per dag mag gebruiken?

    In het nieuwe Amerika hebben vrouwen geen rechten meer. Ze mogen niet meer werken, ze mogen hun eigen boeken niet meer lezen, ze kunnen niet over hun eigen geld beschikken en ze hebben geen reisdocumenten. Jonge meisjes leren op school vooral hoe ze een goede huisvrouw kunnen zijn.

    Daarnaast mogen vrouwen maar 100 woorden per dag gebruiken. Spreek je meer dan 100 woorden, dan krijg je een stroomstoot van jouw woordenteller. Hoe meer je spreekt, hoe pijnlijker de stroomstoot wordt. Iedere vrouw die zich niet aan de regels houdt, wordt gestraft. Ze worden afgevoerd en nooit meer teruggezien. In het nieuwe Amerika hebben de mannen het voor het zeggen.

    “Het getal honderd blikkert op mijn woordenteller. Ik kijk naar Patrick in een stilzwijgende smeekbede, want als ik nu iets zeg en mijn teller naar honderdéén springt, krijgt Sonia via mij ook een schok.” Christina Dalcher

    Ook Jean McClellan is genoodzaakt om op deze manier te leven. Tot het moment, dat er een aantal mannen van de overheid voor haar deur staat. Jean was voorheen dr. Jean McClellan, een wetenschapper. Ze hebben haar, en haar onderzoek, nodig en ze komen met een mooi aanbod. Kan, en wil, Jean doen wat er van haar wordt verlangd?

    De thriller Vox van Christina Dalcher is niet alleen origineel, het schetst ook een beangstigend beeld van een land waar manipulatie hoogtij viert.

    Christina Dalcher vertelt over een Amerika, dat in alle opzichten vrouwonvriendelijk is geworden. Het lijkt net alsof je jaren terug in de tijd bent gereisd, naar een tijd dat vrouwen veel minder rechten hadden, en dat daar nog een schepje bovenop is gedaan. Voeg dan ook nog de restrictie van de 100 woorden per dag toe, en je hebt alle ingrediënten voor een origineel en onheilspellend verhaal.

    Door de research van Jean, doet het verhaal soms een beetje wetenschappelijk aan. Als lezer moet je echt bij de les blijven.

    De personages zijn menselijk en gelaagd. Ze hebben lief, maken fouten, doen hun best en zijn geenszins perfect. Jean is niet de ideale huisvrouw en haar gezin kent problemen. Ze doet dingen waar je het misschien niet mee eens bent, maar die je wel begrijpt. Dit alles maakt dat het verhaal boeiend blijft, en echt tot leven komt.

    Tijdens het lezen heb ik me regelmatig afgevraagd, hoe het zou zijn als je maar 100 woorden per dag mag gebruiken. Wat zou je dan zeggen? Zou je het bewaren voor belangrijke zaken? Zou je wachten met praten, tot je zeker weet dat het de moeite waard is? Of zou je uit pure frustratie, de woorden er willekeurig uitgooien?

    Vox van Christina Dalcher laat zien, wat extreme regels kunnen doen met een samenleving en het gezinsleven. Ik weet eigenlijk niet wat ik enger vond, de mannen die die regels maken, of de mensen die ze blindelings (op)volgen. Vox krijgt 4 sterren van mij.

    Deze recensie schreef ik voor, en is terug te vinden op, de blog In de Boekenkast: https://indeboekenkast.com

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Bijzonder en uniek.

    Het was een bijzonder en uniek verhaal, waar een zeer goed beeld van werd geschetst. Een eigenlijk ondenkbaar verhaal, maar wat zo werkelijkheid zou kunnen zijn. Je moet er alleen niet aan denken! Zet je wel aan het denken dat je blij bent dat we niet zo hoeven te leven.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Geweldig boek, slecht einde
    • verhaal
    • origineel
    • einde verhaal

    Wat een geweldig boek en erg origineel. Helaas tot ca. 20 bladzijden voor het einde. Was net of de schrijfster nog een afspraak herinnerde en toen maar snel een eind aan het boek in elkaar gedraaid heeft. Afgeraffeld

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
19 99
Op voorraad
Select
Voor 23:59 besteld, morgen in huis Tooltip
Verkoop door bol.com
In winkelwagen
Wat je kan verwachten:
  • Gratis verzending door bol.com vanaf 20 euro
  • Ophalen bij een bol.com afhaalpunt mogelijk
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Dag en nacht klantenservice

Bezorgopties

  • Vandaag nog in huis (bestel doordeweeks voor 13:30, bezorging tussen 18:00 en 22:00)
  • Doordeweeks ook ’s avonds in huis
  • Ook zondag in huis (bestel voor za 23:59)
  • Kies zelf de bezorgdag
  • Vandaag nog bij afhaalpunt (bestel voor 12:00, ophalen vanaf 17:00)
Bekijk alle bezorgopties
Andere verkopers (8)
Tweedehands
Als nieuw vanaf € 10,99
Tweedehands