Tobias Een waargebeurd verhaal over liefde, verlies en hoop

In één ruk uitgelezen, pakkend verhaal op een mooie, beeldende manier geschreven.

In een adem heb ik dit boek uitgelezen, deze kennismaking met een kwetsbare jongen en zijn moeder met haar enorme veerkracht en haar geloof in het goede. Een geschenk om in hun leven te mogen delen. Een ware, eerlijke en ontroerende roman, van harte aanbevolen !

Helaas een al te herkenbare ervaring. Maar wel op een prachtige en meeslepende manier geschreven.

Natuurlijk ben ik meteen begonnen in het boek van Elisabeth. Ze schrijft heel toegankelijk, alsof je met haar loopt te wandelen en ze je in vertrouwen neemt om haar bijzondere verhaal te doen. Wat ik erg bewonder in Elisabeth is de subtiele, fijnzinnige manier waarop ze Tobias’ handicaps omschrijft. Met zoveel tedere liefde en inlevingsvermogen in de wereld van dit jongetje, haar kleine engel, dat het je aangrijpt. Elisabeth houdt ons een spiegel voor, doet ons beseffen dat er vooral ook op andere manieren naar zulke kinderen/jonge mensen omgegaan en gekeken kan/moet worden. Hoeveel levensgeluk en vreugde zo’n kindje dan met zich meebrengt. Overigens mét alle zorgen die het ook met zich meebrengt, het onbegrip van behandelaars, de veelheid aan hulpverleners, waarbij ook Elisabeth zich de vraag stelt wat ‘hulpverlening’ eigenlijk voorstelt. Haar boek is een getuigenis van haar inlevingsvermogen en begrip voor alle mensen die direct en indirect bij het welzijn van Tobias betrokken raken, wat ondanks alle stroefheid waar zij hierbij op stuit bewonderenswaardig is. Wat me het meest ontroert, is de toon, het timbre waarin het boek geschreven is: poetisch, muziek die als een rustig stromende rivier door het hele boek meandert. Daarnaast is het zeer levensecht en juist dat levensechte raakt mij diep.

Prachtig geschreven boek vol liefde en respect voor het Leven. Het boek bleef mij tot het laatste toe boeien, hoe voorspelbaar het einde ook was. Elisabeth van Windt beschrijft haar persoonlijke zoektocht vanaf de geboorte van haar gehandicapte zoon Tobias tot aan zijn vroege overlijden, waarbij zij in liefde en met stralende glans afscheid neemt van “haar jongen”. Door zijn bijzondere uitstraling is Tobias een zeer geliefd kind van zijn omgeving, een “Kind van Licht”. De zoektocht van Elisabeth gaat verder dan haar zoon een respectvolle plek te kunnen geven in de sociale omgeving. Ze neemt de lezer aan de hand mee en toont zonder omhaal het onbegrip en de onwetendheid van individuen, als ook de onverschilligheid van instanties en internaten. Zij zoekt een weg naar bevrijding in denken over het zinloze dan wel zinvolle leven met een zware handicap. Tijdens de intensieve zorg die ze kan geven aan Tobias, laat ze haar eigen verdrietige momenten ook toe en beschrijft deze in alle openheid. Het boek heeft mij aan het denken gezet over de grootsheid van het bestaan en ook over de bron van universele Liefde, die we vaak niet opmerken, maar die juist in de eenvoudige details tastbaar wordt. Elisabeth van Windt weet dit gegeven heel goed over te brengen. Ik vind het een diep gelaagd persoonlijk verhaal van een moeder die dankbaar is voor het grote Leven en dat van haar geliefde zoon.

Prachtig boek, wat ik in één adem heb uitgelezen. Heel aangrijpend en ontroerend. Zeker aan te bevelen.