Dag lieverd, tot zo Hoe ik na een ondenkbaar verlies het leven weer omarmde

Lees dit boek met een doos tissues naast je. Nadja vertelt in dit boek over de dag dat haar leven voorgoed veranderde. Ze neemt je mee op haar letterlijke en figuurlijke reis in de jaren daarna. Een boek over rauwste rouw en allesomvattende pure liefde voor Jeroen, Fleur en het leven.

Emotioneel. Een levensles. Makkelijk te lezen. Pakkend. Indrukwekkend. Ik ken Nadja en dat maakte het boek erg persoonlijk voor mij. Heb veel bewondering voor haar; de kracht die ze vond om het leven te herpakken. En hoe! Een aanrader voor iedereen.

Vanaf de eerste pagina word je in het verhaal van Nadja meegenomen. De dramatische gebeurtenis in het begin van het boek waarin Jeroen vermoord wordt, maakt dat je meteen gegrepen wordt. Nadja beschrijft haar leven na de dood van haar man zo puur en echt dat iedereen zich wel in situaties zal herkennen. Het boek grijpt aan maar laat je zeker ook lachen. En die tegenstrijdigheid mag er ook zijn.

Ik heb dit boek gelezen met een lach en een traan. De manier waarop Nadja schrijft raakt je direct in je hart. Het verhaal is waargebeurd. Heel tragisch, maar waar. Ik vind het ontzettend dapper dat ze dit immens verdrietige deel van haar leven zo onder woorden heeft kunnen brengen. Ondanks dat ik dit soort verlies niet ken, herken ik wel de stukjes over rouw en het reizen. Het boek wisselt af tussen de reis die ze maakt met haar dochter en het verlies van haar partner. Echt een must read!

Herkenbaar, troostend en inspirerend. Vanuit diep naar jezelf kunnen kijken, eerlijk, open, kwetsbaar, gewoon, neemt ze anderen mee in haar verhaal. Een verhaal dat ondanks het diepe, onmenselijke verdriet mij inspireert. Hoe ze weer aan het leven meedoet, geeft hoop en kracht. Een boek dat in al zijn verschillende vormen liefde ademt.

Dit is een prachtig boek, rap en scherp geschreven. Met een lach en ook met een traan. Veel tranen....Dit is nou echt hét boek was je kado doet aan iemand die weer op de rails gezet moet worden. Je leest het in een stuk uit - en het gevecht dat Nadja gevochten heeft met zichzelf en de omgeving om het onuitsprekelijke onrecht wat haar is aangedaan een plek te geven is werkelijk uitmuntend weergegeven. Dit is een prachtige nd uiterst hartverwarmend boek - een boek wat eigenlijk verfilmd zou moeten worden als een documentaire achtige film die illustreert dat er gigantisch grote gaten gevallen zijn in de opvang, opsluiting en behandeling van schizofrene patienten in de UK. Het is een boek wat bij iedereen een plek in de boekenkast verdient - want zelfs als het noodlot je dieper dat diepst vergruist...is er toch nog een wel naar een weg eruit, alleen moet je daar heel erg je best om doen om die te vinden. Een topper, zonder meer. Bravo Nadja Teich-Ensink.