Het meisje in de witte kimono

Wat een mooi boek! Een prachtige en aangrijpende roman over een onmogelijke liefde in de nasleep van de oorlog tussen Japan en Amerika. Het verhaal is ontroerend geschreven, meeslepend en geeft tegelijk een bijzonder inkijkje in cultuur, familie-eer en de impact van keuzes over generaties heen. Een boek dat nog lang blijft hangen.

Een prachtig en ontroerend boek. Ben onlangs op vakantie geweest in Japan en heb het een en ander meegekregen van de Japanse cultuur.

na Johns debuteert met Het meisje in de witte kimono. De prachtige cover en beschrijving van het boek spraken mij direct aan. Zodra ik begon met lezen had ik het idee dat dit wel eens een bijzonder mooi boek kon worden door de prachtige schrijfstijl. Zou dit boek een pareltje zijn? In Het meisje met de witte kimono maken we kennis met de 17-jarige Naoko Nakamura. Het is dan 1957. Ze is verliefd op een Amerikaanse soldaat, maar haar vader wil volgens de traditie dat ze trouwt met de man die haar vader voor haar heeft uitgekozen. Naoko moet uiteindelijk een keuze maken tussen de Amerikaan of de man die haar vader kiest. Wanneer Naoko haar gevoel volgt, wordt ze verstoten door haar familie. Ze belandt in een moeilijke situatie. Haar Amerikaan is tijdelijk weg voor zijn werk en zij zit alleen terwijl ze zwanger is. Haar moeder steunt haar waar ze kan, maar Naoko staat er vooral alleen voor. Dan komt ze terecht in een ziekenhuis dat haar vader geregeld heeft. De situatie daar is erbarmelijk en niet zoals vader haar toegezegd had. Ze zit gevangen en is in afwachting van de bevalling. Haar Amerikaan weet niet waar ze is. Zullen ze elkaar ooit nog zien? Tori krijgt op het sterfbed van haar vader een brief. Het is voor haar de reden om op zoek te gaan naar het verleden van haar vader. Hij was gestationeerd in Japan. Een geschiedenis die hij nooit met zijn gezin gedeeld heeft. Wanneer hij is overleden reist Tori af naar Japan, op zoek naar het verleden van haar vader. Wie is die vrouw die zo belangrijk was voor hem? Welke geheimen droeg haar vader met zich mee? Johns heeft met Het meisje in de witte kimono een dijk van een debuut geschreven. Haar woordkeuze, zinsopbouw en de Japanse sfeerscheppingen zijn van zulk hoog niveau dat ik het boek met enorm veel plezier heb gelezen. Ze weet de Japanse wijsheden en cultuur op zo’n prachtige wijze aan het papier toe te vertrouwen, dat ik na het lezen het boek met een zucht dichtsloeg. Ik heb vaker boeken gelezen die zich afspelen in verschillende tijdsperiodes. Toch weet Johns op een geheel eigen wijze dit verhaal een gezicht te geven. Aan het einde van het boek las ik pas dat ze dit boek heeft gebaseerd op waargebeurde feiten. Ze heeft veel gelezen voordat ze dit boek schreef, wat resulteert in een prachtige roman die mij heeft weten te ontroeren. De schrijfstijl van Johns is vlot, pakkend, beeldend en het verhaal kroop onder mijn huid. De zakdoeken lagen geregeld naast me, vooral toen het verhaal van Naoko werd verteld. Het meisje in de witte kimono wist mij het meest te raken met de verhaallijn die zich in Japan afspeelde. Toch weet ze het verhaal van Tori de juiste body te geven, zodat het verhaal in evenwicht blijft. Zo af en toe lees je een boek dat zoveel indruk op je maakt dat je er stil van wordt. Voor mij is dit zeker het geval met Het meisje in de witte kimono. Ik heb lange tijd niet zo’n goed boek gelezen. Ik raad dit boek absoluut aan mensen die graag romans lezen of boeken over Japan aan. Deze combinatie zorgt ervoor dat ik dit boek niet snel zal vergeten. Als ik meer dan 5 sterren zou kunnen geven, dan had ik dit zeker gedaan.

Een mooi geschreven verhaal over het japanse meisje in witte kimono dat speelt in de 60er jaren in Japan. Het begint in het heden in Amerika en tussendoor speelt het verhaal zich af in Japan in vroeger tijden. Mooie Japanse zegswijzen en gewoontes. Genoten.

Heb altijd een beetje moeite met Amerikaanse schrijvers, maar dit boek is echt een juweeltje. Vol met prachtige Japanse zegswijzen en verhalen. Het verhaal is fictie maar berust gedeeltelijk op ervaringen van de vader van de schrijfster. Schrijfster is onderzoeksjournalist en dat is te merken, ik miste soms de emotie in het verhaal. De emotie wordt verteld maar niet echt geleefd. Daarom geen 5 maar 4 sterren. Maar zeker een aanrader.

♥️ Heel mooi geschreven boek!