Verloren in de jungle De mysterieuze verdwijning van twee Nederlandse meisjes in Panama

Niet alleen is het boek bijzonder matig geschreven, maar ik vind het ook nog eens bijzonder onrespectvol naar de nabestaanden van de twee jonge vrouwen. De families van Kris en Lisanne hebben uitdrukkelijk laten weten niet mee te willen werken. Ik vind het bizar dat dit boek zonder toestemming van de families op de markt is gebracht. Dit boek is het product van twee matige schrijvers die een verhaal claimen dat niet aan hen was om te claimen en een schaamteloze poging om geld te verdienen over de ruggen van deze twee omgekomen vrouwen. Stel je voor dat je kind/zus/nicht/vriendin op verschrikkelijke wijze omkomt en twee onbekenden besluiten daar zonder dat je daar toestemming voor geeft en zonder dat ze in Panama zijn geweest een boek over te schrijven. Bizar, ik zou er niet aan moeten denken.

Je kunt als schrijvers een heel blik vrienden en bekenden opentrekken voor denzelfde 5 sterren cliché reviews maar de gemiddelde lezer hier kijkt daar wel doorheen. Slecht geschreven met een grote chaos van thema's. Schaamteloos informatie her en der vandaan geplukt en nog veel schaamtelozer een boek uitgebracht dat er enkel en alleen had mogen komen met support van de ouders van de slachtoffers. Of beter als zij zelf een dergelijk boek hadden uitgebracht. Schande ook richting de uitgeverij. Zoals John van den Heuvel het treffend op TV zei; de reden voor dit werk ontgaat je volledig na het lezen. Een vat vol aannames en nog erg matig geschreven ook.

Deze zaak hield mij, net als velen in NL, destijds dagelijks bezig. 2 jonge meiden die het avontuur van hun leven aangaan en plotsklaps van de aardbodem verdwijnen. Nu ik het boek gelezen heb, is de conclusie eigenlijk dat de uitkomst van het onderzoek door de autoriteiten nog steeds de meest logische en waarschijnlijk de juiste conclusie is. Dat gezegd hebbende, ontgaat de noodzaak van dit boek mij dus volledig. Nu ik begrijp dat de ouders er ook nog eens op tegen waren en niet hebben meegewerkt voel ik mij ergens gewetensbezwaard dat ik het überhaupt gelezen heb. Inhoudelijk vond ik het matig geschreven. De eerste helft van het boek gaat vooral van de hak op de tak over allerlei personen, namen, plaatsen en theorieën. Later krijgt het allemaal iets meer structuur en wordt veel duidelijk. Echter, de conclusie was zoals gezegd nog steeds dezelfde die het OM 7 jaar geleden al getrokken had. Wat mij betreft dus echt een gevalletje ‘eigen belang’ voor de schrijvers en een dikke vinger naar de families.

Teleurstellend. Veel onjuistheden en aannames in dit boek. Niet professioneel. Over de onbeschoftheid ten aanzien van de familie is al genoeg geschreven.

De verdwijning van Kris en Lisanne staat me nog goed bij. Ik herkende mezelf in hun, zij waren een paar jaar ouder dan ik destijds en ook ik ben vaak in het buitenland onder de backpackers te vinden. Het feit dat deze zaak nooit echt is opgelost maakt dat het een zaak is waar ik mee bezig blijf. Maar dan! Dit boek. “Tijdens hun zoektocht naar de waarheid komen ze tot conclusies die de zaak op zijn kop zet.” Dat klinkt veelbelovend, toch? Maar nadat ik het hele boek heb gelezen, ben ik geen enkel stuk nieuwe informatie tegengekomen. En ook hun eindconclusie lijkt voor het merendeel te zijn gebaseerd op het feit dat ‘er voor de andere scenario’s simpelweg niet genoeg bewijs is’. Nou wat zet dat de boel op z’n kop, zeg. Poe poe. Ook vind ik het raar dat het boek is uitgebracht zonder dat ze zelf in Panama zijn geweest. Ja dat kan nu niet vanwege corona, maar dan wacht je een paar jaar met het uitbrengen van het boek! En sterker nog, nu kom ik erachter dat de ouders helemaal niet wilden dat dit boek werd uitgebracht.. Wat getuigt van geen enkele vorm van respect. Alsof deze mensen al niet genoeg hebben moeten doorstaan, nu kunnen ze niet eens een boekhandel in zonder te worden geconfronteerd met het lot van hun dochters/ zussen. Ik schaam mezelf dat ik dit boek heb gekocht. Volledig geschreven vanuit eigen belang zonder ook maar een schrijntje rekening te houden met de families.

Hoewel er veel informatie van internet wordt weergegeven en met elkaar vergeleken, overtuigt het boek niet. Misschien komt dit mede doordat de oud-Officier van Justitie in Panama die het onderzoek leidde, heeft meegeschreven. Een niet bepaald objectieve keuze en een herhaling van zaken. Er worden weinig waterdichte nieuwe feiten naar voren gebracht. Naar ik lees schijnen de auteurs nooit in de desbetreffende jungle te zijn geweest. De vraag is dan ook maar zeer of dit boek daadwerkelijk alle wilde speculaties tot een einde brengt, zoals het belooft. De lezer en de nabestaanden zijn met dit boek niet gediend.