Witte onschuld Paradoxen van kolonialisme en ras

Witte onschuld
Witte onschuld
Auteur: Gloria Wekker
  • Nederlands
  • Paperback
  • 9789462984776
  • Druk: 1
  • november 2017
  • 343 pagina's
Alle productspecificaties

Gloria Wekker

"Gloria Wekker is emeritus hoogleraar Gender en Etniciteit aan de faculteit Geesteswetenschappen van de Universiteit Utrecht. Daarnaast is zij directeur van GEM, Expertisecentrum Gender, Etniciteit en Multiculturaliteit in het hoger onderwijs.

(Foto: Wikipedia. Beschikbaar onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen.)"

Samenvatting

In 'Witte onschuld' onderzoekt en beschrijft Gloria Wekker een centrale paradox in de Nederlandse samenleving: de passie en agressie die ras oproept, terwijl het bestaan van ras en racisme tegelijkertijd in alle toonaarden wordt ontkend. in haar verkenning van het dominante zelfbeeld van de witte Nederlander is het 'culturele archief' een leidend concept: de diep ingesleten attitudes en emoties die racisme in stand houden en hun oorsprong kennen in het koloniale verleden.

Wekker schrijft in dit gezaghebbende boek onder andere over hoe media de beeldvorming over zwarte mannen en vrouwen bepalen, over het gebrek aan kennis over ras in de Nederlandse academie, over de hedendaagse conservatieve politiek en over de controversen rondom het Zwarte Piet-debat. Ook blikt ze in een nieuw hoofdstuk terug op de ontvangst van de Engelstalige editie van dit boek in Nederlandse samenleving.

'In haar briljante boek geeft Gloria Wekker een scherpzinnige
ontrafeling van het zelfbeeld van een natie. Een verhelderende
collage van geschiedenis, politiek en antropologie.'
- Chimamanda Ngozi Adichie

'Een belangrijke bijdrage aan het groeiende debat over witheid en hoe we daaraan voorbij kunnen geraken'
- Prof. Paul Gilroy, King's College, Londen

'Een belangrijke bijdrage die ons voorziet van nieuwe en heldere manieren om het culturele archief van kolonialisme te onderzoeken.'
- Sara Ahmed, onafhankelijk feministisch auteur en wetenschapper

'Een moedig boek dat witte Nederlanders tot luisteren en leren aanzet.'
- Prof. dr. Willem Schinkel, Erasmus Universiteit Rotterdam

Lees de eerste pagina's

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Druk
1
Verschijningsdatum
november 2017
Afmetingen
Afmeting: 21 x 13,5 x 2,2 cm
Aantal pagina's
343 pagina's
Kaarten inbegrepen
Nee
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur(s)
Gloria Wekker
Uitgever
Aup

Vertaling

EAN

EAN
9789462984776

Overige kenmerken

Extra groot lettertype
Nee
Gewicht
457 g
Studieboek
Nee
Verpakking breedte
135 mm
Verpakking hoogte
22 mm
Verpakking lengte
210 mm

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Taal
Nederlands
Boek, ebook of luisterboek?
Boek
Nieuw of tweedehands
Tweedehands
Select-bezorgopties
Gratis verzending

Reviews

39 reviews
2,9
van de 5
14
4
2
2
17
  • Het verleden dat maar geen geschiedenis worden wil
    • zet je aan het denken
    • actueel
    • Te theoretisch
    • apodictisch

    Gloria Wekker baseert haar onderzoek, zoals ze zelf aan het begin van haar boek Witte onschuld schrijft, op het concept van het culturele archief afkomstig uit het boek 'Orientalism' (1978), bedacht door Edward Saïd, de Palestijns-Amerikaanse literatuurwetenschapper en cultuurcriticus. Hierin bestreed deze Westerse benaderingen van de Arabische wereld en verbond die met de Westerse koloniale en politieke belangen in het Midden-Oosten. Dat boek is in het verleden voldoende afgeserveerd vanwege de vele fouten en omissies. Saïd veegde teksten van uiteenlopend karakter en verschillende perioden op één hoop. Hij bestreed dit verwerpelijke oriëntalisme met zijn eigen stereotiepe opvattingen over Europa, terwijl hij probeerde de Europese stereotiepe benaderingen van de Arabische wereld te kritiseren.
    Het verbaast dus niet dat Gloria Wekker eveneens het 'witte' Nederland apodictisch bestrijdt met háár stereotiepe opvattingen daarover. Wekker noemt deze stereotypen paradoxen (!), waarvan zij er vier identificeert, en die voor haar "een paar belangrijke eigenschappen van de witte Nederlandse zelf-representatie" vormen. Zij schrijft deze paradoxen niet als Nederlandse burger te beschouwen, maar naar alle blanke Nederlanders te kijken met "het oog van de 'buitenstaander (binnenin)' ". Daar zij, blijkens haar uitlatingen elders, een voorstander is van onderzoek naar kolonialisme en slavernij door zwarte mensen, is het vreemd te constateren dat zij als zwarte buitenstaander meent in de hoofden, harten en zielen van de 'witte' Nederlander, te kunnen kijken.
    Naast Edward Saïd, haalt Wekker in haar studie meer dubieuze bronnen aan, zoals werk van Teun van Dijk en Siep Stuurman. Deze laatste namen zijn ook niet serieus te nemen wetenschappers. Over Stuurmans dissertatie ontstond in 1983 veel heibel en de onleesbare literatuurtheorie van Van Dijk blijkt tegenwoordig eigenlijk 'leuteratuur' te zijn, een term die hij voor anderen reserveerde.
    De basis van Wekkers studie is dus niet wetenschappelijk. Het is verder ondoenlijk al haar retorische trucs en gebrekkige historische feitenkennis op te voeren. Het wemelt o.a. van de volgende soort opmerkingen: "... doet me denken aan ..." en "... het lijkt op ...". De ingewikkelde welbespraaktheid van Gloria Wekker zal de jonge mens imponeren. De oudere al of niet wetenschappelijk geschoolde wordt het droevig te moede.
    Wat nog meer te zeggen tot slot? Het Westerse culturele verleden was geen statische onvermengde cultuur. Culturen waren en zijn voortdurend in beweging. De generaliserende aanpak van Wekker leidt tot een loopgravenoorlog, polariseert en is onnodig. Wekkers boek schetst een ongeloofwaardig gitzwart beeld van Nederlands verleden en van de huidige blanke Nederlander. De terechte discussie over kolonialisme en slavernij kan natuurlijk beter door gedetailleerd historisch onderzoek ondersteund worden. Er zijn gelukkig genoeg andere studies op de markt die het gedachtengoed van Karl Popper niet met voeten treden.

  • Matig

    Voor een hoogleraar had ik eigenlijk meer verwacht. Wetenschappelijk zegt het weinig en als ik eerlijk ben denk ik dat dit meer aanzet tot verdeling dan dat het mensen bij elkaar brengt.

  • Onwetenschappelijk en vooral argumentatief onbegrijpelijk
    • Leerzaam
    • Achterhaald
    • Onduidelijk
    • vaag
    • onlogisch
    • onwetenschappelijk
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Er is al veel gezegd over het onwetenschappelijke karakter van Gloria Wekkers werk, en die opmerkingen kan ik alleen maar onderschrijven. Wekker generaliseert en associeert er vrijelijk op los op basis van anekdotisch bewijs en hanteert daarmee een methode die te zwak is om haar stellingen mee te kunnen onderbouwen.

    Een voorbeeld: het feit dat ze beboet werd voor het beledigen van een ambtenaar in functie, nadat ze een stel agenten voor fascist had uitgescholden, zou de aanwezigheid van ras als fundamentele categorie in de Nederlandse samenleving moeten blootleggen. Het boek zit vol met zulke volslagen onlogische redeneringen, en de een slaat nog meer als een tang op een varken dan de ander.

    Als Witte Onschuld iets te bieden heeft, dan is het wel een uniek inkijkje in de psyche van Gloria Wekker. Dat is bijna fascinerend genoeg om de prijs van het boek te kunnen rechtvaardigen. Bijna.

  • Vermoeiend en pedant
    • Ingewikkeld
    • Achterhaald
    • Saai

    Mevrouw Wekker heeft een grote woordenschat en zoekt wanhopig naar bewijzen voor haar vooringenomen stellingen. Het boek is niet lekker weglezende fictie.

    En voor haar aanhangers: mijn moeder komt uit Ghana, mijn vader uit Zimbabwe, dus op zich hoopte ik dat het boek me iets zou leren.

  • Eenzijdig, racistisch boek
    • onwetenschappelijk
    • racistisch
    • polariserend

    Dit boek ademt racisme uit. Het gaat uit van ongelijkheid ipv gelijkheid. Met een grote boog onheenlopen.

  • Onwetenschappelijk en racistisch

    Zit vol onwaarheden. Moeilijk te lezen

  • Niet doorheen te komen

    Terrible

  • Lezersonvriendelijk geschreven
    • veel info op een rijtje
    • polariserend

    Moeizaam te lezen boek, zeker ook door de schrijfstijl, de lange zinnen en het voor haarzelf vertrouwde denkkader, maar voor veel Nederlandse lezers veel minder bekende (Anglo American?) frame. Ik kon er niet goed doorheen komen, heb stukken overgeslagen. Dat kan er de oorzaak van zijn dat ik een duidelijke definitie van racisme, wat mij essentieel lijkt, niet kon vinden, alleen veel voorbeelden.

    Ze heeft het boek over Nederland in het Engels geschreven en in de VS uitgegeven om ‘bij te dragen aan internationaal onderzoek naar de vraag hoe postkoloniale culturen op een dekoloniale en intersectionele manier bestudeerd kunnen worden’, zegt ze in hoofdstuk 6. Om eraan bij te dragen dat de discussie in Nederland met meer inzicht en diepgang gevoerd zou gaan worden, heeft ze het boek laten vertalen en in Nederland uitgebracht. Dat klinkt nobel, maar hoe nobel is het om in de VS te publiceren dat men in Nederland lijdt aan kleurenblindheid, witte onschuld, zelfgenoegzaamheid en ongemak? Niet vreemd dat ze de receptie van haar boek in de VS als veel opener en positiever heeft ervaren dan in Nederland.

    Uit hoofdstuk 5 werd mij duidelijk hoe de discussie over Zwarte Piet jaren buiten de provincies is gevoerd, waar de meeste mensen zich eenvoudigweg van geen kwaad bewust waren (tot Dokkum 2017). Ze stelt dingen die niet kloppen. Bijvoorbeeld, in de provincie waar ik opgroeide, spraken de zwarte pieten zeker niet met een nagemaakt Surinaams accent. Opvallend is hoe ze het belangrijkste kenmerk van Zwarte Piet en de waarde van deze figuur voor Sinterklaasvierders nergens noemt: de spannende onherkenbaarheid. Kinderen herkennen hun familieleden en naaste buren niet. Dat kan ook met rode, groene, blauwe schmink… Maar dat is de Nederlandse bevolking nooit gevraagd. Die wordt een herkenbaar verklede roetveegpiet opgedrongen. Wel wordt gevraagd (geëist) om schuldbewust en boetevaardig te erkennen dat Zwarte Piet racistisch is, ongeacht of dat in het bewustzijn zit van 20ste- en 21ste-eeuwse Sinterklaasvierders. En dat is het hele probleem met dit boek, waardoor haar boodschap om witte Nederlanders bewust te maken, bij mij niet meer aankomt: het is een grote ‘jij-bak’. De titel ‘Witte onschuld’ had ook ‘Zwarte aanklacht’ kunnen zijn. Zo draagt het boek niet bij aan meer inzicht en diepgang. En dat is heel jammer. Gloria Wekker heeft ongetwijfeld veel nagedacht over het fenomeen racisme en er zinvolle wijsheid over vergaard, maar haar wijze van communicatie ervaar ik als heel weinig overbruggend en vanuit één onwrikbaar standpunt, het hare.

    Verder schaar ik me achter de degelijke en genuanceerde recensie van historicus Mark Beumer, als pdf op het internet te vinden.

  • Snapt wetenschappelijke methode niet

    Als je zoiets simpels al niet snapt, dan ben je een nep wetenschapper.

  • Pseudowetenschap

    In elkaar geknutseld werkje vol met aannames, roddels, leugens en pseudowetenschap. Zonde van je tijd. Gloria Wekker is een charlatan, niks meer en niks minder!

22 35
Alleen tweedehands
Als nieuw
. Conditie: Als nieuw. Editie: 1. Jaar: 2017. Taal: Nederlands.
Op voorraad
Voor 15:00 uur besteld, morgen in huis
  • Bestellen en betalen via bol.com
  • Prijs inclusief verzendkosten, verstuurd door Boekenbalie BV
  • Tweedehands artikelen retourneren is vaak niet gratis

Alle bindwijzen en edities (3)

  • 11,99
    Direct beschikbaar
  • 10,99
    Direct beschikbaar
  • 23,99
    Op voorraad. Voor 23:00 uur besteld, morgen in huis Tooltip

Vaak samen gekocht

  • Waar wil je dit mee vergelijken? Je kan in totaal vijf artikelen kiezen. Er is nog plaats voor andere artikelen. ander artikel.