Angstige mensen

In "Angstige mensen" neemt Fredrik Backman je mee, op een manier zoals alleen hij dat kan, naar een bezichtiging van een appartement dat al snel uitmondt in een gijzelingsdrama. Een verhaal over een stel idioten. Over een mislukte overval met daarop volgend een gijzeling. Een jong, lesbisch stel dat houdt van ruziemaken, maar nog meer van weer goedmaken, een dame die al veel gezien heeft in haar leven en niet meer zo snel bang te krijgen is, een ouder echtpaar dat al heel lang samen is en een bijna-naakte man met een konijnenhoofd, zijn nog maar een kleine greep uit de geweldige personages die Backman neer heeft weten te zetten. Tijdens de verhoren door de plaatselijke politieagenten wordt het al snel één warrig verhaal. Want niemand is duidelijk over wat er zich nu eigenlijk precies afgespeeld heeft in het appartement én waar de gijzelnemer gebleven is. En waarom een van de politieagenten een buil op zijn hoofd heeft. Maar zoals we van Backman gewend zijn, is niets wat het lijkt. Backman vertelt nooit zomaar een verhaal. Zijn verhalen bevatten altijd een boodschap. En ook deze keer weet hij mij weer diep te raken. Ik heb vaak hardop moeten lachen om de uitspraken van zijn fantastische personages van wie je niks anders kunt dan van ze gaan houden. Bladzijde na bladzijde tovert Backman een glimlach op mijn gezicht. En wanneer op het einde alle puzzelstukjes op de plek vallen, rollen de tranen over mijn wangen. Wat een meesterwerk weer.

Het boek Angstige mensen is dé ideale roman voor een zondagnamiddag. Alleen al de kleurencombinatie en de grappige, intrigerende cover zorgen ervoor dat je dit boek zeker vastneemt om de achterflap te lezen. Enerzijds doet de cover een detective verhaal vermoeden, maar anderzijds heeft de cover een soort ‘Monthy Pyton’ gehalte. En dat is exact wat het boek je geeft : een mengeling van een detectiveverhaal, een roman en een grandioze humor. Dit boek is het relaas van een klungelige, mislukte bankoverval die overgaat in een nog klungeligere gijzeling van mensen op een open huis bezichtiging van een appartement aan de overkant van het bankgebouw. Wanneer de gijzelnemer na enige tijd toch alle gijzelaars één voor één vrijlaat en de politie het appartement binnenstormt, treffen ze daar echter niemand meer aan. Met deze toon beginnen de politieverhoren van alle gijzelaars – en misschien zelfs de gijzelnemer - , telkens afgewisseld door karakterbeschrijvingen en levensverhalen van alle gijzelaars, de gijzelnemer, ja zelfs van de politiemensen. En zo krijg je als lezer een ontzettende sympathie voor elk van deze personages. ‘Ons hart is een zeepje dat uit onze handen glibbert zodra we een seconde ontspannen, het vliegt weg en wordt verliefd en gebroken, dat doet maar. We hebben geen controle. Dus we leren net te doen alsof’ Het is in de eerste plaats luchtig geschreven en tegelijkertijd spannend. Terwijl je wordt ondergedompeld in dit verhaal, raakt het steeds verder doorspekt van mooie quotes die je doen stilstaan bij het leven. Met dit boek ga je zacht glimlachen en hardop lachen, begrip hebben voor hoe de personages kritisch naar de ander kijken en direct daarna weer begrip hebben voor diegene die zo kritisch bekeken wordt, iedereen verdenken en elke keer weer in een mooie plottwist terecht komen. Ik merkte dat ik naarmate het boek vorderde steeds trager ging lezen, om alle moois van dit taalgebruik langzaam tot me te laten doordringen, zoals genieten van een heerlijk kopje warme thee. Het verhaal begint ietwat chaotisch en lijkt van de hak op de tak te springen, maar na een paar bladzijden word je in het verhaal gezogen en begrijp je de afwisseling tussen verhaal en de verhoorverslagen. Net omwille van de beginnende verwarring geef ik het boek geen vijf maar vier sterren. Een aan te raden boek en een auteur waar ik zeker nog meer van wil lezen!

Ik merk dat dit boek enthousiast onthaald wordt maar ik heb moeite mee dat bijna elk personage dat door de politie ondervraagd wordt systematisch onbeschofte en onnozele antwoorden geeft. Heb het niet zo voor hun arrogantie en is zeer ongeloofwaardig.

Dit is mijn eerste kennismaking met Fredrik Backman en het boek heeft best wel veel gevoelens losgemaakt tijdens het lezen. De start van het boek begint met hele mooie quotes, en je valt van de ene verbazing in de andere. Een verbazing in dit boek is dat er weinig namen zijn en de namen worden ook vrij laat prijsgegeven.Daar zal ik eerlijk in zijn dat maakte mijn leesplezier minder. Het is een opsomming van informatie en erg algemeen. Op een gegeven moment krijgen de politiemensen namen en ook de mensen die binnen zijn(bij het Open Huis) dan komt er weer vaart in het verhaal maar ook daarmee komt het leesplezier terug, maar dit terzijde. Cover: Kleurrijk, Open Huis en overval worden heel simpel maar doeltreffend weergegeven. Een uitnodiging om het boek op te pakken in de boekhandel en flaptekst spreekt enorm aan. Verhaal: Fredrik Backman kan heel goed observeren, hij ziet heel goed wat er in de maatschappij speelt . De maatschappij in het klein heeft hij weergegeven in dit boek en dat is in het begin heel lastig lezen zeker ook omdat er geen namen zijn. Gek genoeg mis je het ook niet (zeker de eerste 30 bladzijdes) maar dan komt er een moment dat je zoveel informatie te verwerken heb, dat de logica heel ver weg is, denk je en daar zit de kracht van het verhaal. Het plezier in het verhaal word alleen maar groter naarmate je verder komt, niet alleen omdat het verhaal heel kundig in elkaar gezet is. Maar ook omdat je in de personages wel iemand herkent die uit je eigen kennissenkring zou kunnen komen en daarom ga ik het boek nogmaals lezen(over een jaar). En dat is ook uniek. De titel Angstige mensen is zo goed gekozen. Het begint al als je naar school gaat, hoor je bij de groep dan heb je een zekere bescherming (een opvangnet) maar wat als dat opvangnet er niet meer is. Hoe ervaar je dan je leven. En daar gaat dit boek over. De wanhoop neemt het over van de realiteit maar met hulp vind je de realiteit weer terug. Ga je angst te lijf want diep van binnen zijn we allemaal bang . Leven is niet makkelijk je moet er zelf wat van maken. Er zijn keuzes maar je moet wel vragen.

Leuk boek (het zóveelste leuke boek van Fredrik Backman!). Zit vol met verrassingen en plotwendingen. Zeer vermakelijk boek!

Wat hou ik van Fredrik Backman. Hoe hij van de vreemdste personages gedurende het boek de mooiste, echtste en ontroerendste mensen kan maken. Hardop lachen en tranen over mijn wangen van ontroering. Ik raad dit boek aan omdat het over het leven gaat, de zwaarheid en de lichtheid.