Duivelspact Thriller

Het leest meteen weer heerlijk weg, deze thriller van Loes den Hollander. Marijn Benting van Heemstede lijkt alles mee te hebben; geld, gezondheid en geluk. Wanneer er iets verschrikkelijks in haar leven gebeurt blijkt hoe Marijn zelf ook enorm verrast is. Dit is toch niet iets dat haar kan overkomen, zoiets gebeurt toch alleen bij anderen? Ze moet deze gebeurtenis proberen te verwerken en daarbij komt een heleboel uit het verleden naar boven waarvan (bijna) niemand iets weet. Het verhaal van Marijn wordt verteld in de ik-vorm, waardoor je enorm betrokken raakt met haar leven. In het stukje vooraan in het boek merk je al dat er spanningen zijn tussen Marijn, haar vader en haar moeder Agneta. Maar er is meer aan de hand dan dat kleine stukje laat zien. Er is meer aan de hand dan Marijn op dat moment wil laten zien. De drie delen waaruit het boek bestaat is geschreven in de derde persoon, je kijkt door de ogen van een ander mee naar de hoofdpersoon in dat betreffende deel, dat de naam van diegene als titel heeft. 'Het is vijf jaar geleden en hun levens zijn verdergegaan. Dat is normaal, je kunt niet steeds achterom blijven kijken naar iets waaraan niets meer te veranderen valt. Ze hebben alle drie een grote fout gemaakt en daar zullen ze hun hele leven spijt van hebben. Ze zullen ook nooit meer een dergelijke fout maken. Maar nu is het klaar, vindt ze.' Drie delen… drie personen; wat is het verband en waar gaat het naar toe? Niet naar hetgeen ikzelf dacht, in ieder geval. Het is nog gruwelijker dan ik in gedachte had en de titel 'Duivelspact' blijkt dan ook heel goed gekozen. In dit boek is soms pure haat en afgrijzen voelbaar! Er zullen door meer dan één persoon keuzes gemaakt moeten worden. En dan komt de volgende vraag aan de orde: 'hoe ver ben je bereid te gaan?' Aan het eind van het verhaal zijn veel plotwendingen, dit zorgt ervoor dat je het boek helemaal niet meer weg kunt leggen. Ook deze thriller van Loes heb ik graag gelezen.

Het is weer van het begin af aan spannend. Jammer dat het uit was.

Alweer de 21e thriller van Loes haar hand. Kijk ik er naar uit, ja altijd. Alle boeken van Loes den Hollander staan hier in de kast. Dus ja, ik ben een fan. De boeken van Loes Den Hollander staan garant voor een aantal uren leesplezier, de boeken zijn allen goed opgebouwd en bevatten net die juiste personages dat het lezen een feestje wordt. “Welkom Thuis”. Zodra je Duivelspact openslaat en de eerste hoofdstukken hebt gelezen, ben je thuis. Thuis in het heerlijke thriller brein van Loes Den Hollander. Loes heeft een herkenbare schrijfstijl, een bepaalde schrijfwijze zodat je weet dit is een boek van Loes. Dit is prettig. Zo ook in Duivelspact, je begint met een cliffhanger en dan is het maar de vraag waar het verhaal je brengt. Meestal verrast Loes je gaande weg het verhaal met een aantal onverwachte wendingen. De spanning houdt vanaf het begin gelijk stand. Bij sommige personages krijg ik een heel onaangenaam gevoel, door de vage beschrijving en met de kleine triggers die Loes geeft weet ze dit te bewerkstelligen. Loes staat bij mij bekend als schrijfster van een lekker spannende uren leesplezier, er zit veel spanning maar het heeft niet de lugubere details. Wordt dit met Duivelspact toch even helemaal anders. Duivelspact is aangrijpend, rauw, emotioneel en er staan details in die onverbloemd worden beschreven. Wauw, kan ik u wel zeggen, hier worden de details gewoon besproken en er wordt geen doekje voor de “woorden “ genomen, de details komen echt binnen. Het onderwerp is heftig maar het geeft het boek wel de juiste extra swing, waardoor Loes zich zelf overtreft met Duivelspact. De karakters, zijn beeldend en meelevend beschreven met de één krijg je gedeeltelijke medelijden de andere kun je wel iets aan doen. “Hoe ver ga jij voor Wraak en Eigenbelang?” is iets wat door mijn hoofd waant tijdens het verhaal. In Duivelspact gaan de personages je onder de huid zitten en zelfs na het dichtslaan van het boek, houd het je nog bezig. Tot het einde aan toe was de plot een verassing, deze had ik niet aan zien komen. Hij raakt me, door de rauwe intenties van de dader. Wat ik nog niet veel vaker heb gehad bij een boek van Loes is dat dit boek even moet bezinken. Chapeau voor Loes den Holander…. • Plot 5 ***** • Spanning 4 **** • Leesplezier 5 ***** • Schrijfstijl 5 ***** • Psychologie 5 ***** 4 ½ ster voor Duivelspact. Duivelspact is een psychologische thriller welke je de kriebels over de rug laat lopen. Loes heeft zichzelf overtroffen, waardoor ik nu al uitkijk naar thriller 22 Lieve Leesgroet Moon

In november van dit jaar viert Loes den Hollander haar tienjarig schrijversjubileum. Zij behoort tot de meest productieve thrillerschrijfsters van Nederland met haar gemiddelde van maar liefst twee boeken per jaar. En wat voor boeken ! Ze zijn van een constante hoge kwaliteit, concessies worden nimmer gedaan. En dat siert haar en haar oeuvre. Van de hand van Loes verschenen naast thrillers ook drie zeer lezenswaardige bundels met korte verhalen (“Vrije val”, “Vreemde liefde” en “Loslaten”) en een roman (“Het scherventapijt”). In oktober 2016 kwam haar eenentwintigste thriller “Duivelspact” uit. Een indrukwekkend verhaal dat lastig zonder spoilers te parafraseren is. Het is niet voor niets dat de tekst op de achterflap van het boek tamelijk summier is. De proloog van het boek gaat over een nogal bijzondere scène met een kennelijk getraumatiseerd meisje. Daarna gaat het verhaal in sneltreinvaart van start met een flashback naar het jaar 2010. Daarin komt een jongeman op weg naar een belangrijke gebeurtenis bij een ongeluk om het leven. Vervolgens gaat het beeld naar het “heden”, dat wil in dit boek zeggen het jaar 2015. Hoofdpersoon Marijn Bentink van Heemstede, dochter uit een welgestelde maar niet bepaald gelukkige familie, kijkt terug op het leed dat haar is berokkend. Als bij toeval ontdekt zij wie daar verantwoordelijk voor is. Dan ontspint zich een heftige intrige waarin wraakzucht en geweld een grote rol spelen. Een vriendengroep verwordt tot het middelpunt van de acties van de mysterieuze wreker. Een rijk geschakeerd palet aan personages wordt onderdeel van het boeiende, heftige en intrigerende verhaal. En vele minder plezierige danwel uiterst onaangename aspecten van het leven komen aan de orde, zoals vaderschapsactie, scheiding, overspel, kindmisbruik, (zelf)moord, dementie, pesten, kinderloosheid, en onvervulde kinderwensen. De plot is ragfijn geweven en krijgt in hoog tempo een onverwacht en aansprekend slot. Ofschoon het verhaal vele lijnen en relaties omvat kan de geconcentreerde lezer zonder al te veel moeite de draad vasthouden. Loes den Hollander heeft een nagenoeg ongeëvenaarde schrijfstijl. Haar woordgebruik en zinsbouw zijn steeds even eenvoudig als doeltreffend en foutloos. Als altijd schetst zij ook in “Duivelspact” in rake, kernachtige bewoordingen met raketsnelheid een beeld van de omstandigheden waarin de gebeurtenissen zich afspelen. De lezer wordt waarlijk vanaf de eerste bladzijde het verhaal ingetrokken en komt daar domweg niet meer uit. Het boek is een zgn. slaapsteler van de eerste orde, het verhaal is voortdurend in beweging en laat de lezer niet meer los. Een van de kernthema’s van het boek is fraai verwoord in de verzuchting: “Je kunt niet iets verliezen wat je nooit hebt gehad.” Het boek heeft als motto een uitspraak meegekregen van de Deense filosoof Sören Kierkegaard: “Het leven kan alleen achterwaarts begrepen worden, maar het moet voorwaarts worden geleefd.” Dat is de keiharde realiteit, en daarmee moeten niet alleen de personages in “Duivelspact” het doen, maar wij allen. Loes den Hollander heeft zich opnieuw bewezen als een absolute topper in thrillerland. Het boek krijgt vijf flonkerende sterren.

Wederom heeft Loes een heerlijk spannend boek geschreven..... Er is echter een nadeel; het is te snel uit!!

Dit boek is weer een typisch 'Loes den Hollander' boek. Spannend tot de laatste letter.