Muidhond

Pittig begin, als je weet dat het boek gaat over een pedofiel. En ergens halverwege "betrapte" ik mezelf erop dat ik medelijden had met de hoofdpersoon: hij heeft er toch ook niet voor gekozen om zo te zijn, en hij heeft er, o.a. met therapie, veel aan gedaan om zijn gedachten en gedrag onder controle te krijgen. Toch moet je er als moeder niet aan denken dat zo iemand dicht bij je kind in de buurt komt. Prachtig dilemma, in een wat afstandelijke stijl geschreven. Heeft nog lang in mijn hoofd gezeten.

Ik begon het boek met wat, tja, een ongemakkelijk gevoel. Pedofielen zijn toch niet helemaal goed snik. Van een kind blijf je af. In dit boek werd de strijd van een pedofiele man beschreven. Hoe hij zijn best doet als hij uit de kliniek komt. Pijnlijk nauwkeurig alles doet wat de psycholoog hem bevolen heeft te doen. Het gevecht met en zeker ook tegen zichzelf. Ik keur het absoluut niet goed wat een pedofiel beweegt, maar dit boek heeft mij zeer tot nadenken gezet. Ik dacht terug aan de tijd dat onze hond erg klein was, maar voor geen meter luisterde, omdat de sequelen driften meer invloed hadden dan wij, zijn " opvoeders" het advies was hem te laten castreren omdat hij dan niet meer van door sex gedreven reageerde. " Want als je steeds wilt, en nooit mag, dat is zoooofrustrerend" . Dit gevoel van zo graag willen en nooit mogen heeft mij in dit boek zeker beziggehouden. Mijn vooroordeel over pedofielen is wat milder geworden waarbij ik dringend vermeld dat deze mensen tegen zichzelf beschermd moeten worden en zo de driften om kinderen lief te hebben onderdrukken kunnen. Hoe moeilijk dat ook is.

In het begin kon ik er moeilijk inkomen. Het leek allemaal zo tergend langzaam te verlopen en vanaf het begin had ik een duidelijk gevoel over de noodlottige afloop, waardoor ik de neiging kreeg het aan de kant te leggen. Toch kreeg het boek me in zijn greep, vooral door de beschrijvende schrijfstijl, je ziet, ruikt en voelt alles, heel knap met oog voor detail beschreven.

Het verhaal speelt zich af in de zeer kleine omgeving (huis, tuin, duin) van de van pedofilie verdachte Jonathan. Maar vooral: in zijn hoofd. De schrijfster slaagt erin om je mee te slepen in de gedachten- en gevoelswereld van iemand, met wie je op het eerste oog weinig empathie hebt. Dit geeft je continu het ongemakkelijke gevoel dat je tegelijkertijd begrijpt en veroordeelt, meeleeft en verafschuwt. En dit alles in een hele kale, van alle opsmuk ontdane schrijfstijl. Subliem.

Muidhond - een absolute aanrader voor hulpverleners om te lezen welke strijd je cliënten soms te leveren hebben. Boek is indrukwekkend, verstikkend, pijnlijk en heel integer geschreven. Ik ben er van overtuigd dat dit boek de kracht heeft taboes te doorbreken. Na laatste bladzijde een knoop in m'n maag en een brok in m'n keel. #ASS #LVB #Pedofilie #Jeugdbescherming

Jonathan komt wegens gebrek aan bewijs (voor ontucht met een minderjarige) voorlopig vrij. In een verlammend hete zomer doet hij enorm zijn best om een beter mens te worden, onder meer door opdrachten in zijn werkboek te maken. Maar dan begint zijn buurmeisje, een verwaarloosd, eenzaam en verveeld kind, steeds meer toenadering tot hem te zoeken omdat ze in hem ook een dierenvriend ziet. Ik vond het boek erg goed, heftig en verontrustend. Niet alleen vanwege het thema pedofilie dat natuurlijk verschrikkelijk is, maar juist omdat je dit leest vanuit Jonathans hoofd en je dus als lezer toch met hem meeleeft, en graag wil dat het goed komt. Als hij dan steeds meer onverstandige beslissingen neemt en op een hellend vlak terecht komt richting het totaal onacceptabele, wil je hem steeds toeschreeuwen: "Doe het niet!" Beklemmend en echt ontzettend goed geschreven.