Boy

Auteur: J. Bernlef
Taal: Nederlands
Boy
Uitgever: Querido
  • Nederlands
  • Onbekende bindwijze
  • 9789021452494
  • Druk: 1
  • juli 2004
  • 317 pagina's
Alle productspecificaties

J. Bernlef

In 1959 stuurde Bernlef enkele niet eerder gepubliceerde verhalen en gedichten in voor de Reina Prinsen Geerligsprijs, die aan hem werd toegekend. De winnende gedichten verschenen in 1960 in Kokkels en de verhalen in datzelfde jaar in Stenen spoelen. De twee boeken vormen samen zijn debuut.

In de jaren zestig vertaalde Bernlef het werk van diverse Zweedse dichters en schrijvers en recenseerde hij voor onder andere De Groene Amsterdammer, Het Parool, De Gids en Haagse Post. Met G. Brands en K. Schippers begon hij in 1958 het roemruchte tijdschrift Barbarber.
Met de roman Hersenschimmen (1984) brak Bernlef door naar het grote publiek: van het boek zijn in Nederland en Vlaanderen inmiddels bijna een miljoen exemplaren verkocht en het werd in tien talen vertaald. Meer dan een verhaal over dementie is Hersenschimmen een liefdesgeschiedenis, met een onvermijdelijk tragisch einde. In 1988 werd de roman verfilmd door Heddy Honigmann, met Joop Admiraal in de hoofdrol.

De jazz heeft altijd Bernlefs warme belangstelling gehad. Niet alleen dichtte hij over jazz, hij schreef er ook een aantal essays over die in 1993 gebundeld werden in Schiet niet op de pianist en in 1999 in Haalt de jazz de eenentwintigste eeuw? In 2006 publiceerde hij bovendien zijn jazzverhalen in Hoe van de trap te vallen.

Het werk van Bernlef is vaak bekroond. In 1962 kreeg hij de Poëzieprijs van de gemeente Amsterdam voor zijn dichtbundel Morene (1961) en in 1964 de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs voor Dit verheugd verval (1963). In 1984 werd zijn hele oeuvre bekroond met de Constantijn Huygensprijs. Voor de roman Publiek geheim(1987) kreeg hij de AKO Literatuurprijs en in 1994 werd hem de P.C. Hooftprijs toegekend voor zijn poëzie.
In 2008 schreef Bernlef het Boekenweekgeschenk, onder de titel De pianoman. Nog onlangs verschenen een nieuwe verhalenbundel, Help me herinneren, en zijn verzamelde poëzie, Voorgoed.

In zijn woonplaats Amsterdam is op 29 oktober 2012 na een kortstondig ziekbed de schrijver Bernlef overleden. Hij werd vijfenzeventig jaar.

Foto: © Allard de Witte

Samenvatting

Amerika, begin van deze eeuw. Elektriciteit begint langzamerhand de gas- en olielampen te vervangen. De fotografie krijgt concurrentie van de film. Maar hoog staat de cinematografie dan nog niet aangeschreven. Wat de ratelende projectoren op het witte doek laten zien geldt als kermisvermaak. De acteurs hebben nog de status van variétéartiest.Toch verwerven sommigen van hen al zoiets als stardom. Wanneer Norma, 'Polly' Todd, die in een reeks van korte films te zien was geweest, wordt vermoord is dat voorpaginanieuws. William Stevens, ambitieus reporter van een lokale krant, had haar kort voor haar dood nog een interview afgenomen, en is nieuwsgierig naar de toedracht van de moord. De politie heeft de vermoedelijke dader al onmiddellijk op het oog, want toen Norma dood, naakt op bed, werd gevonden, bleek er zich een doofstomme jongen in een kast van haar slaapkamer te bevinden. Waar hij vandaan kwam, wat zijn motief was, bleef in nevelen gehuld, het enige wat men achterhaalde was dat hij Boy werd genoemd. De jury vond in zijn aanwezigheid op de plek des onheils voldoende reden hem als de dader te veroordelen.Door zijn hardnekkige speurtocht en geholpen door een vroegere vriendin van Norma, de filmpianiste Amy, ontdekt de verslaggever stukje bij beetje de ware achtergronden, komt hij erachter wie Boy in werkelijkheid was en brengt zijn onderzoek hem uiteindelijk in Montauk, waar hij op een verrassend gegeven stuit.Meer nog dan een zeer onderhoudend verhaal van een moordmysterie is 'Boy' een roman over de intensiteit van de waarneming, van het zintuiglijk bestaan. Een intensiteit, die verhoogd wordt wanneer een van de zintuigen uitvalt en de toegang tot de werkelijkheid door andere moet worden overgenomen. In de stomme film komt het aan op een zeer gedramatiseerde gestiek van de acteurs. De doofstomme Boy ontwikkelt een beeldtaal die stom is voor onze waarnemingsconventies en de blind wordende herbergier in Montauk blijkt een gehoor te hebben ontwikkeld dat de meest min

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Onbekende bindwijze
Druk
1
Verschijningsdatum
juli 2004
Afmetingen
22 x 14 x 3 cm
Aantal pagina's
317 pagina's
Kaarten inbegrepen
Nee
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur
J. Bernlef J. Bernlef
Co-auteur
J. Bernlef
Uitgever
Querido

EAN

EAN
9789021452494

Overige kenmerken

Extra groot lettertype
Nee
Gemiddelde leestijd
8 h
NUR code
301

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Nieuw of tweedehands
Tweedehands
Land
Verenigde Staten
Snelle bezorgopties
Gratis verzending
2.7
van de 5
Aantal reviews: 3
1
0
1
1
0
  • Een gewoon boek

    Toen ik het boek zag verwachtte ik eigenlijk een boek dat ging over een man die het hele land zou rondreizen op zoek naar de moordenaar en het leven van Boy. Dit bleek wat anders uit te pakken. Het accent lag meer op de film dan ik had verwacht, ik heb nooit veel interesse getoond in dit onderwerp maar ik kan slechtere onderwerpen bedenken om boeken over te lezen. Het was wel een boek waar je snel doorheen leest, het aantal bladzijdes was veel maar ik heb er niet veel uren aan besteed. Dit kwam ook omdat het boek heel duidelijk was en er weinig ingewikkelde relaties tussen de personages waren. De flashbacks dienden eerder als ondersteuning dan dat ze me in de war brachten. Het taalgebruik was niet denderend maar wel goed te begrijpen. Af en toe wat rare woorden zoals ¿velo¿ maar daar lees ik gemakkelijk overheen. Misschien was het wat spannender geworden als het taalgebruik anders was. Een echte aanrader is het boek niet maar als je niet veel leest en een niet al te ingewikkeld boek wilt lezen denk ik zeker dat dit geen slechte keus is. Als je per sé een spannend boek of een romantisch boek wilt dan moet je dit niet nemen, hier zit van alles een heel klein beetje in.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • keukenmeidenroman

    Geschreven bij Boy

    Een op zichzelf aardig thema (doofstomme jongen vz. stomme film) wordt op een ongelooflijk knullige wijze uitgewerkt. Zonde van je leestijd.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Boy

    Geschreven bij Boy

    Ik lees meestal liever boeken die over de tegenwoordige tijd gaan, maar dit boek is echt een uitzondering. Bij boeken die over ‘nu’ gaan kan ik me meestal veel beter ‘inleven’ in het verhaal. Maar dat was bij dit boek ook. Waarom weet ik niet zo goed. De gebeurtenissen kwamen, denk ik, niet echt in het dagelijks leven van toen voor. Zoals ik al de ‘vernieuwingsargumenten’ zei, vind ik dat de hoofdpersonen wel erg veel geluk hebben. Norma was altijd al het idool van William en toevallig woonde ‘de moordenaar’ Boy bij hem in de buurt. Als hij Wilder gaat ondervragen komt het echte verhaal in één keer naar boven. Amy en William worden allebei bijna tegelijkertijd ontslagen. Ze kunnen daarna gelijk bij Henry komen wonen. Het is allemaal wel erg toevallig en ze hebben wel erg veel geluk. Dat is in het echte leven ook niet zo. En dat stoorde mij wel een beetje. Ik ben erg enthousiast over dit boek. Ik vond het een mooi verhaal. Ook omdat het chronologisch verteld werd. Dat maakt het lezen en inleven een stuk makkelijker. Door het gesloten einde heb je het gevoel dat het verhaal echt af is. ‘En ze leefde nog lang en gelukkig’ ontbreekt er nog net aan. Aan de ene kant vind ik dat vervelend omdat het verhaal ook echt af is en je zelf niets verder kunt verzinnen. Aan de andere kant is het ook wel fijn dat het verhaal echt af is. Zo kun je weer fris aan een ander verhaal beginnen. Ik had best wel medelijden met Boy. Hij wordt beschuldigd van iets, wat hij helemaal niet heeft gedaan en hij kan zich nog niet eens verweren. Hij krijgt een schijnproces en krijgt de doodstraf. Door vriendjespolitiek wordt een onschuldige veroordeeld. Alleen maar omdat een politieagent zijn eigen hachje wil beschermen. Zou dat in deze tijd ook gebeuren? In bepaalde landen misschien wel, maar ook in Nederland. Dat maakte mij wel aan het denken. Wat ik dan wel raar vond was dat Boy zich zelf opgehangen heeft. Hoe kan hij weten hoe dat moet? Dat maakt het wel een beetje droevig. Zit er toch niet alleen maar gelukkige dingen in het verhaal. Ik vond het een mooi boek. Het had een beetje weg van een detective maar iets psychologisch. Je wordt met je neus op de feiten gedrukt, dat er mensen zijn die mensen laten veroordelen voor iets wat ze niet hebben gedaan. Je probeert iets te begrijpen van Boy en hoe hij denkt. Ik kon er niet uitkomen, ik vond het maar vreemd. Hoe hij dacht. Zouden er echt mensen bestaan die zo zijn als Boy. Er bestaan mensen die doof zijn, maar ik bedoel mensen die net zoals hij denken en doen? Mensen die net zoals hij zien? Ik vond het goed dat er niet halve pagina’s nodig waren om de omgeving te beschrijven. Ik vind het pas goed als een schrijver maar een paar zinnen nodig heeft om een sfeer te creëren. En dat vond ik bij dit boek wel gelukt. Ik ga denk ik nog wel eens vaker een boek van Bernlef lezen. Het sprak mij aan, de manier van schrijven. Ik werd in het verhaal gezogen en werd pas losgelaten toen het verhaal was afgelopen.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
12 50
Op voorraad
Nu besteld, dinsdag in huis Tooltip
Verkoop door partner van bol.com Boeken-tip
In winkelwagen
Andere verkopers (17)
  • Bestellen en betalen via bol.com
  • Gratis verzending door Boeken-tip
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Wettelijke garantie via Boeken-tip